Hatice Kutsal Şiirleri - Şair Hatice Kutsal

1. Mevsim

Bekle o günler gelsin küçüğüm,
Bak daha neler neler göreceksin.
Canına can, yüzüne renk gelecek, ruhun dinlenecek.

Olan oldu
Bir kez daha
Döndü devran
Dün oldu zaman.
Kopardım takvimden
Bir tomar yaprak

Koyulaşıyor günün rengi.
Kararır birazdan gökyüzünün mavisi.
Kızıl rengini almış gidiyor akşam güneşi.
Gün, günün sonuna vardı dayandı,
Dünlerin arasında yerini çoktan aldı.

Aydınlığın karanlık yüzüdür akşamlar.
İçinde huzur, huzurunda hüzün saklar.

Hatice Kutsal

Yavaş yavaş günün minesi soldu.
Saat saat tükenen süresi doldu.
Mavinin rengi değişti göz göre göre,
Bak bugün de yine akşam oldu.

Hatice Kutsal ✍️

Sevdiklerin yanında olsun tam karşında,
Huzur dolaşsın dursun sabah akşam masanda...

Erkenden çay buğusu dağılsın mutfağına,
Tatlı yerine sevgi koy sen herkesin tabağına...

Yavaş yavaş günün minesi soldu.
Saat saat tükenen süresi doldu.
Mavinin rengi değişti göz göre göre,
Bak bugün de yine akşam oldu.

Hatice Kutsal

Almayın çocukların elinden umutlarını,
Uçursunlar gökyüzünde uçurmalarını,
Bırakın oynasınlar oyunlarını oyuncaklarını,
Mutlu sonla biten masalları olsun,
Gülen gözlerle hatırlasınlar anılarını,
Anlatabilsinler çocuklarına çocukluklarını.

Yazıyor elim...
Dile gelmeyen duyguları.
Sözlere çeviriyor kalemim...
Sadece içimi döküyorken,
Bembeyaz sayfaların satırlarına...
Neden?

A N N E M

Sol yanım acıyor anne!...
Bağrına basacak kimsem yok artık benim.

Ne şefkatli kollar var sımsıkı saracak,