Hasretin Rüzgarı Şiiri - Kasım Kobakçı

Mahşere dek varolsun yüce tutkumuz,
Koparmaya çalışan eller kırılsın,
Gönlümde açan nadide papatyasın,
Fikrimden silinmen hepten imkansızdır.
*
Gurbette kurumasın saf muhabbetimiz,
Karanlık çöktü etrafıma, ışığım söndü,
Tükenmiyor haftalar, takvim bitmiyor,
Nöbetler bitince kollarımda kalacaksın.
*
Hasretin rüzgarıyla divitimi kavrarım,
Sayfalara nakşederim narin silüetini,
Merhametli Mevlam korusun bağımızı,
Vuslat vakti çatınca kucağına atılırım.