Rüzgâr esti bu gece pencereme,
adını taşıdı usulca içime.
Bir serinlik doldu kalbimin derinine,
sanki sen dokundun gizlice yüzüme.
Gökyüzü karanlıktı ama güzeldi,
çünkü seni düşündükçe ışık doldu içime.
Her yıldız bir hatıranı fısıldadı,
aşkın yürüdü gecenin en sessiz yerine.
Ay ışığı vurdu duvarlarıma,
gölgen düştü ince ince çizgilerle.
Sensizlik ağırdı ama alıştım artık,
çünkü seni taşımak hafif geliyor kalbime.
Rüzgârın sesi dolaştı saçlarımda,
bir an sen sandım dokunan nefesi.
Kalbim hızlandı, içim titredi,
aşkın yine buldu yolunu geceme sessizce.
Beklemek zor ama güzel yine de,
çünkü her bekleyiş seni getiriyor aklıma.
Bir umut büyüyor karanlığın içinde,
sen gelmesen bile aşkın geliyor yanıma.
Gece bitti, ama sen bitmedin içimde,
güneş doğdu, yine sen vardın ışığında.
Aşkın rüzgâr gibi dolaşıyor hâlâ,
ben seni her nefeste taşıyorum hayatımda.
HİKMET GÜNER 11/5/2025
Kayıt Tarihi : 3.06.2026 22:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!