Aşkın son nefesi düştü içime,
bir serinlik gibi çöktü ya gönlüme.
Bir zamanlar ateş olan hece,
şimdi sessiz bir sızı kaldı içimde.
Bir bakışınla başlardı her bahar,
bir gülüşünle çözülürdü bütün yar.
Aşkın son nefesi, ne kadar ağır,
sensiz kalan kalbimin en derin ağrısı var.
Bir rüzgâr esti adın değince geceye,
bir titreme düştü ya yorgun bedene.
Aşkın son nefesi, gizlice,
sanki bir veda saklı her nefesinde.
Bir masal gibi başlamıştı her şey,
bir dokunuşun yeterdi silmeye kederi.
Şimdi her adımım seni arar yine,
aşkın son nefesi kaldı içimde bir iz gibi.
Bir gün diner mi bu içimdeki sızı,
bir gün döner mi yerine kaybolan yazı.
Aşkın son nefesi, anladım ki,
sen gidince susar bu kalbin bütün sesi.
HİKMET GÜNER
23/07/2020
Kayıt Tarihi : 14.06.2026 21:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!