Aşkın son nefesi düştü içime,
bir serinlik gibi çöktü ya gönlüme.
Bir zamanlar ateş olan hece,
şimdi sessiz bir sızı kaldı içimde.
Bir bakışınla başlardı her bahar,
bir gülüşünle çözülürdü bütün yar.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta