Hasretin Derin Şiiri - Kasım Kobakçı

Aydınlık çehrende, baktığım bağlar,
Ruhumda dereler, coşkulu çağlar,
Yollarım bağlandı, geçilmez dağlar,
Mahallem dardadır, hasretin derin.
*
Kasabam bağrında, ufak tadımla,
Yürürdüm kırlarda, tatlı adımla,
Uyanmak ıstırap, yalan sanrımla,
Sızlayan yaradır, kalpteki yerin,
Bitmiyor göğsümde, garip kederin.
*
Gözyaşı dökmüştüm, karanlık çölde,
Divane misali, kuruyan gölde,
Yalnızlık rüzgarı, esen bu ilde,
Yabancı tavrınla, canımı yaktın.
*
Başkentli melektin, güneş yakardı,
Dudaktan dökülen, zehir akardı,
Sevdamı anlatsam, nefret bakardı,
Üstüme kaskatı, lafları attın.
*
Çirkin kelamınla, ezdin bedeni,
Zehirli mızraktı, kanatan teni,
Şaşkına çevirdin, masum kökeni,
Bütün hayalimi, çamura kattın.
*
Yabani dikenler, ruhumu deldi,
Zalimin gölgesi, üstüme geldi.
*
Kasırga estikçe, dağlar yıkılır,
Göğsümün üstüne, dertler yığılır,
Yabancı dillerden, canım sıkılır,
Uzak memlekete, varıp oturdum.
*
Karanlık sulara, yelken açalım,
Geçmişin izinden, hemen kaçalım,
Aydınlık ufku, biz göğe saçalım,
Bütün vaatleri, yere savurdun.
*
Yönümü çevirdim, ulu dergaha,
Şükürler sunarım, yüce Allah'a.