Hakk'a Gidermiş...
Nice dir uyursun uyanmaz mısın?
Bu fani mülküne dayanmaz mısın?
Aşkın ateşine boyanmaz mısın?
Yananlar kül olup Hakk’a gidermiş.
İsminle başlarım, her işe, söze,
Aşkınla yanarım, benzerim köze,
Rahmetinle bak, ne olur bize,
Sensin tek sığınak, Yüce Mevla'mız.
Bir fidan ektim umut bağına,
Su ver yeşersin diye dağına.
Kâh aldandım dünyanın ağına,
Giderim gündüz gece, hâl böyle.
Gönülden dökülür,her an her gece,
Yürekten süzülür, Halk şiir hece.
Söz ustası söyler, aşk için önce,
Asırlardır yaşar, Halk şiir hece.
Akşam, Sayım ve Soğuk Demir..
Akşam çabuk olur hapiste,
güneş, avlunun en yüksek duvarından
bir mahcubiyetle kayıp gider.
Gözünü bürümüş zifiri perde,
Düşmüşsün onulmaz, kara bir derde.
Hakk’ın terazisi kurulduğunda,
Bakalım o zaman yerin ne yerde?
Sabahın seherinde ezan seslendi,
İda’nın zirvesi nurla süslendi.
Hasan’ım uyandı, gönlü tazelendi,
Dokuz kere Bismillah, Hak yolu açıldı.
Bir salgın zamanıydı, dünya nefesini tutmuştu.
Adı Korona'ydı.
Ben bir markette, hayatın tam ortasında,
Görünmez bir düşmanla aynı havayı soluyordum.
Hasretin tohumu kabe ekilir.
Yüce dağ başında duman çekilir,
Hasretin tohumu kalbe ekilir.
Gözden gizli gizli yaşlar dökülür,
Yolların sonu mu bilinmez dostum.
Sönmüş ocak başında, hayallere dalmışım
Geçmişten geleceğe, bir mektubu salmışım
Eski bir minder üstü, yalnız başa kalmışım
Gönlüm eski demleri, hasret ile anıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!