Harun Ertaş Şiirleri - Şair Harun Ertaş

Bir gece yarısı aklıma girdin
Gecenin üçü resmine kitlendim
Sabah beş civarına varınca,
Tüm geceyi seninle geçirdim

Kahve bir orman gözlerin

Sana gelmeyi çok istedim...
Yolunda ölmeyi, beklemeyi
Olmadı senin gelmeni;
Koca bir ümitle bekledim

Biliyorum bir yanın bana yabancı

Öylece seni uzaktan izleyen topraktım
Damlana hasret bekliyordum
Sağanak şeklinde yağmanı beklerken
Nereden bilebilirdim üzerimdeki yaprağı

Kurak bir örtü gibi kaldım

Ne kadar seviyorsun diye sor;
"Tek bir tane nar kadar" sana cevabım
O kadar mı seviyorsun diye sorarsan
Birde içimde ki sen tanelerine bak

Kırman, üzmen zerre umrumda değil

Geldi bir gün değiştin mi dedi?
Dörtlüklerden beyitlerimi gösterdim

Hep çabalar peşimden koşardın dedi
İçimden sustum ve tekrar sustum

Hiç dinmeyen bir orman yangını,
Senle tanışınca anladım ki;
Gönlüme yağmur yağdırdığını
Ve bir kez daha baktım, daha da sevdalandım

Gökyüzündeki yıldızlar bile kayıyordu,

Sen ilgimi, ben seni seviyordum
Bunu böyle de izah edeyim sana
Sen gülün kokusunu severken
Bende dikenine kadar seviyordum

Sonra aramıza şehirler,

Ay Güneş olmasa gece parlar mıydı,
Gözümde sen olmadan parlamıyor
Sonra yerini karanlık alıyor
Ve yine bana doğmanı bekliyorum

İnan bir zambak çiçeğini tanırım

Bir adam bekliyor...
Eski, yıkık dökük bir durakta
Yoldan geçenler ne gözle bakıyorlar
Herhalde delidir diyip geçiyorlar

Adamın elinde solmuş çiçekler

Bizi birbirimize imtihan tanıyan,
Rabbime sesleniş bu;
Sabrederim 4 mevsimi beklerim
Sonu mutluluksa bu hüzünlü gecelerim

Hala dualarımda onun ismi var