Harun Ertaş Şiirleri - Şair Harun Ertaş

Gölgem gölgene düşse
Hala beni sevmedin diyor
Gözlerim kan akıtsa bile
Sadece iyi olduğunu bilsem o bana yetiyor

Hala unutmadın mı diyenler var.

Sana yazdığım şiirleri,
Kafamdaki evin duvarına yazdım
Sahibi geldi, silmeye kıyamadı
Sen nasıl bir fırça ile sildin?

O sanatçı benim ahali

Sonra yağmur damlaları,
Hissizleşip azalınca anlıyorsun
Sonra yavaş yavaş duruyor
Acı olanda Güneş'te izleri kurutuyor

Aşkta böyle ya...

Günceme yazdım sabah 5 civarı
"Gözümdeki inci,
Neden hâlâ düşmedin içimden?"
Okur musun birgün olmadığım vakit?

İnanın ne sevmesi umrumdaydı,

Gözlerinde büyük bir liman
Sessiz sedasız bir gemiydim ben
Çarpıyordum sessizce kayalıklara
Tutundum sana, büyük dalgalara rağmen

Aldım elime bir papatyayı

Aşığın bir matematiği vardır
Bizim sevdiğimiz gibi biri yoktur
Dokuzla dokuzu çıkar
Ancak o zaman sonuç sıfırı bulur

Karşı sayı sekizse bile

Bazen kötü şeyler iyi gelir...
Gübrenin toprağa verim vermesi gibi
Bazen zıt kutuplar birbirlerini çeker
Çirkin ve güzel gibi...

Olmaz denilen herşey olur...

Aşk bir bitkidir
Hiç sulamakla büyür mü?
Güneş almayan bir çiçek
Ve eninde sonunda ölür

Gülmüş o bitki meğer,

Aşk üç şey üzerine kurulu bir yapı
Güven, sevgi ve en önemlisi saygı
Bir tahtası bile eksikse bunların
Güle güle sana sevdalım

Aşk bir terazi;

Aşk uğruna örgütlenmektir
Ben insanın memleketinden,
Kovulduğunu öğrendim senden
Ama yine aşk, aşk için susmayı gerektirir

Gözlerin cennetin kahveliğini gösterir,