Geçiyor, geçiyor vaatlerden saatler
Dönüyor, dönüyor hiç vazgeçmeden
Benim içimde bir uhde
Senli bir meselem yok
Duvarlara adını kazdım
Bu Dünya haksız dostlar
Beyazı siyahtan üstün
Kılan bir Dünya...
Tek yanlı aşkı kaldırmaz hayatta
İkimizde bir kuştuk
Gönlümde bir devletsin bir vatan
Gözlerin bayrak misali elimde
Olsa bile elim kanda
Düşürmem seni kirli zemine
O gün geldim sana;
Yağmursuz kalan çiçeğe
Birden fazla söz yazan insanlar;
Bir ben sensiz kalınca mı,
Beni aciz, gurursuz diye anacaklar?
Benim seninle daha şiirlerim,
Susmak için daha erken,
Gülmek için bir sebebim yok
Seni içten bu kadar özlerken
Hiç unutacak bir niyetim yok
Zor... İnan sıkıyor artık biliyorum
Çevredekiler yüzünden kırıyorum,
Değer verdiğim herşeyi
Küçükken de "gitarını kır" diyenleri
Hiç yargılamadan dinlemiştim örneğin
Sonra sessizce dağıldı parçaları
Bir ağaç kaldım seninle
Dallarım kuruk bu sefer
İster sağanaklar değsin
Yine de olmaz bizden
Özlemle yetişmez hiç sevda
Durgun bir nehir gibiyim
Rüzgar esmese de
Derinliklerde akıp giderim
Hiç de bir ümit esmese de
İstediğin kadar git benden
Her seferinde kanıyor gibi
Aşkın gözlerimi açıyor
Aklımda kalan bir şiir sanki
Lüzumsuz gönülden göçüyor
Rüyalarımda kendisi peri masalı
İsmin bir şekilde hala ezberimde
Rüyamda görmüyorum artık
O kadar hatırlamıyorum seni
Çoktan gömdün belki toprağı
Ben elin değdi diye çiçek açtım
Çoğu çiçeği kuruttun,
-
Alienated Person
Tüm Yorumlarşiirleriniz çok güzel