Hanifi Okyay Şiirleri - Şair Hanifi Okyay

Seni gördüğüm o günden beri;
Gözlerinde nahkumum heberin olsun.
İstemem sensiz yazılan hiç bir kaderi;
Bir can var bu tende al senin olsun.

***Kollarında sarılıp yatmaya geldim.

Geceler çok uzadı, şafaklar sökmüyor!
Döktüğüm göz yaşından zalim haberin varmı?
Boğazımda nefesim düğüm düğm oluyor;
Şu çekdiğim çileden zalim, haberin varmı?

Lanet olsun aşkına bu nasıl sevda?

Ruhumdaki acının sebebi sensin
Hasretin ağır cezada yargılar beni.
Seni nasıl sevdiğimi iyi bilensin
Aklım yokluğunla sorgular beni.

Efkarım yine sevinçten ırak

Yüce dağ başında gördüm karı baoanı.
Kim arayıp da sorar ki gurbet elde kalanı!
Turnam sorun yare bitmedi mi fermanı;
***Ağır ağır şu ömrümün sonu geliyor.
***Hasreti ölümden zormuş sinemi deliyor.

Dalar gider gözlerim, gül boynunu eğince;
Mevsim hazan dönüyor, Söz kaleme düşünce.
***Uykular haram göze, geceler zindan gibi;
***Aklına gelmez mi? Bekleyenim var deyi yar.

Saçlarıma kar yağdı, hasretin kör bıçak.

Bir soysuza sevdalandı bu gönül
Der ki sevdam ile tutuşup yansın.
Ben o yare tertemiz gönül verdim
Daha istemem hatıram kalsın.

Nedir bu çektiğim be-hey zalım

Gözden ırak olsan da neyleyim?
Gönülde bir yerin mekanın var.
Tarifi emsalsiz, acılar içindeyim;
Ne sana ne de bana acımadı yıllar.
***Mevsim sonbahar, hazan mevsimi!
***Camalara vuruyor, yağmurun sesi.

Hele bakın garaş, şu feleğin işine!
Keder otağ kurdu, sanki sol göğsüme.
Bir duman çöker ki! Yolum üstüne;
**Geçilmez oldu yollar, gardaş neyleyim.
**Ne sen sor gardaş, nede ben söyleyim.

Gelip gider ya dost o yar selamsız
Yürek de yangın var belli dumansız
Ben sana ne eyledim dinsiz imansız
Alem yuva kurar ya dost dert beni bulur.

Açılmadan döner ya dost bergüzarım

Bilmem kaç yıllık ise içtim kadehinden
Ben gidiyorum hayatım sen hoşça kal
Senin olsun bütün o ihtişamın
Ben gidiyorum hayatım sen hoşça kal

Deremedim has bahçedeki gülünü