Geçmiş senin devir devranın-devranın.
Ecrinle yaban elde kalansın gönül,
gönül, vay divane gönül.
Bozuldu bağların virane oldu vay virane oldu.
Güller içinde solan tek gülsün gonüm,
gonüm, vay divane gonüm.
Sayende gülmeyi umuda sattım;
Özümü dağladım, gelip de gör.
Efkarıma zincir vurup bağladım;
Kederi bağrıma bastım, gel de gör.
Sevda derler, başımdaki belaya:
Ben kendime kızar oldum:
Dertli dertli yazar oldum.
Eşe dosta küser oldum;
Gelmezmiyim, hiç aklına?
***İnsan bazen arar sorar.
***Gelmezse de selam salar.
Saymadım, sensiz geçen yılları
Hasret yetmez mi? Geriye dön.
Ne olur kendine, verdiğin zararı
Fark ettiğin zaman, geriye dön.
***Bir tek sen duymadın avazımı
Gidiyorum gülüm ben bu diyardan ;
Sensiz yaşamayı başaramadım.
Bir hayalimiz vardı ikimiz için!
Senin yokluğuna hiç alışamadım.
Sana nasıl inandım, sana nasıl kandım!
Hiç kimse onun gibi,derin vurmadı:
Tutuğum dalları arkadaş,kırıp da gitti.
Kanayan gönül yaramı,sarmak yerine;
Göğsümü ta içerden,yarıp da gitti.
Daha bir dilbere meyledip bakmam.
Hiç kimse onun gibi,derin vurmadı:
Tutuğum dalları arkadaş,kırıp da gitti.
Kanayan gönül yaramı,sarmak yerine;
Göğsümü ta içerden,yarıp da gitti.
Daha bir dilbere meyledip bakmam.
Gönül vurgun yedi dostun elinden!
Arayıp da sormaz zalım halimden.
Ben bıktım usandım elin dilinden;
Dost sineme hançer vurduktan sonra.
...Eylen turnam eylen, kendini yorma.
...Sende ben gibi aşk oduna yanma.
Gönül vurgun yedi dostun elinden!
Arayıp da sormaz zalım halimden.
Ben bıktım usandım elin dilinden;
Dost sineme hançer vurduktan sonra.
...Eylen turnam eylen, kendini yorma.
Eser deli boran da, canım yollar kapanır!
Seven yar için gülom, her cefaya katlanır.
Bu deli gönlüm de, canım gün gelir uslanır;
Arar bulur da seni, gülom yar deyi-deyi.
Seherin vaktinde, canım şafak sökerken!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!