Hepimiz firakın kıyısındayız.
Saatler, günler, aylar ayrılığa kurulu.
Mizansen misali yaşanıyor hayat.
Sahne de oyun da ayrılık kurgulu.
Gelenin kalmadığı,
Koşullu sevdim hep.
Ne kadar ekmek o kadar köfte.
Birde tehditle benim olacaksın diyenler yok mu!
Ya benimsin ya da benim.
Hadsiz,
Makbul değilse muradın,
Unut hayali, umudu bırak.
Biçare kalıyorsa mırıldanmalar,
Unut lisanı, sözü bırak.
Dünya neler gördü.
Her mevsime yakıştı aşk.
Her saate yakıştı ayrılık.
Her acıyı yıkadı gözyaşı.
Kaç yüzyıl geçti sarhoş.
Kaç milyon aşk yaşandı ayık.
Şükürsüzlük edemem.
Bir nefes,
Bir kalp dolaştırır seni ruhumda.
Yarım kalan hikaye hayatta tutar.
Güneşim her sabah seninle doğar.
Bir umut, belki güneş doğudan batar.
Deniz olsan da kudurup dursan.
Martı olup yüreğinden geçerim.
Zehir olup kadehimi doldursan,
Ab-ı hayat deyip seni içerim.
Her şey sathi, yapmacık ve sıradan.
Tamburun, kemanın, kanunun kesildi sesi.
Bu nefes ne İsa'nın, ne Musa'nın nefesi.
Kalmadı artık eski mutluluğun zerresi.
Yaşanırken hakikat ayetlere denk.
Zaman akıp gidiyor.
Kaç tel daha düştü saçından.
Kaç tel ağardı,
Farkında bile değilsin.
Seni ben gibi seven kaç kul vardı.
Hayat ne suçtur, ne de bazen öfke.
Hayat affetmektir her seferinde.
Affın karşılığı mutlak adalet olur.
İstisnası yoktur edeni bulur.
Özlem bir duygudur hayatın ilerisinde.
Çarpar yürek,
Hızlanır kan,
Titrer ayaklar,
Adını duyunca her seferinde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!