Bir Nefes Şiiri - Kenan Gezici

Oldu bittiye geldi ben yaşadım.
Tufan koptu ben görmedim.
İçim içimi tükettiği gün dirildim.
Kim bilir bu tende duran, can kimin.
Neyin nesidir soran sorgulayan kim.
Yeniden her şeyin inşa olduğu gün.
Gönlümü kaptırdığım zamandan bu yana şairim.
Her şey kalbimin avuçlandığı anda başladı.
Varmış içimdeki gürültüler.
Fikirler çakıyor bir şimşek edasıyla içim.
Kırılmış nihayetsiz duruyor başkalaşmıyor.
Ne kuvvet yeter aynalarda gizli vakitler.
Yalnızlık kör, sağır takılmış hangi densiz zamanın peşine.
Banaysa kalan endişeli yaltaklı düşler.
Sular gözlerimin önünde yokuşu aşıyor.
Ben görüyorum gözlerim görüyor,
Dokunamadığım şehre huzursuz ruhlar dolaşır.
Her gün değil belli aralıklarda.
Ben seçmesem de olur şimdi veya sonra.
Hiç bitmeyecek oluyor aklın endişeleri,
Bir nefes süzülmeden, gözyaşı gibi.

Kenan GEZİCİ 02/09/2026