Halide Köksal Şiirleri - Şair Halide Köksal

Ayrılmakmış bizim kaderimiz
Bitmiyor hiç hüzünlerimiz
Üzüntüler kemiriyor beynimizi
İkimiz de ödüyoruz bu aşkın bedelini.

Yasaklarda sevdik biz birbirimizi

Uykusuz geçen gecelerin bağrında sabahlarız,
kızarmış gözlerimize aldırmadan
devam deriz yaşam koşusuna
gün doğumuyla.

Var gücümüzle kucaklarız doğan güneşi,

Korkularımız hep düşlerimize eşlik etti…
Yıllarca yürüdük yaşamın çarpık yollarında,
yüreğimizdeki tonlarca acıyla.
Nefeslerimiz kesildi yalnızlık korkusunda,
yine de yılmadık.

Çok çetin yollardan geçtik
Bir ömür tükettik
Gün geldi umutlarımız zirve yaptı
Gün geldi dibe vurduk

Yine de yılmadık, şansımızı zorladık

Bağımlı yaşıyorsan eğer birilerine
Aldığın her nefes ızdıraptır yüreğine

Farkındaysan yaşamın
Artı ve eksilerine
Mücadele edersin gücün yettiğince

Kırılgan yüreklerimiz acıları göğüsleyemeyecek kadar yaralıydı...
Yaşamın her aşamasında,
verdiğimiz savaşların bize bıraktığı tortularıydı hüzünler.
Yılların silemediği acı anılar bizi yıpratırken,
güçlü görünmeye çalışıyorduk,
''dosta düşmana karşı'' düşüncesiyle.

Ömür denen takvimde
Günbegün değişir duygular
Mevsimler oluşur her gün
Yaşarken bu selin içinde

Gün olur toz pembe açarız

Yaşam yükü ağır gelir omuzlara
Yüreğin hüznü yansır adımlara
Kumsalda kalır ayak izleri
Gözlerde yağmur damlası gibi.

Yaşamın çetrefilli yollarında

Sevmek senin sevginse eğer
Ben sevgiyi bilmiyormuşum meğer
Marifet cüzdanda saklamak mı resmi
Yüreğine anlatamadın bu sevgiyi besbelli.

Vefa vardır aşkta sevgide biliyor musun

Ne acıdır bilir misin sen
Yaşarken ölmek
Onun yokluğunu hissedip
Onsuz yola devam etmek

Esen her rüzgarda