Halide Köksal Şiirleri - Şair Halide Köksal

Bazen dalar giderim yüreğimin uzaklarına
O anda sen gelirsin aklıma
Anılarda derinleşir duygularım
Issız bir koyda
Kaybolur giderim dalgalar arasında
Maveradan gelir sesin

O sert esen rüzgarlar değil miydi, içimizde fırtınalar koparan, umutlarımızı yerle yeksan eden.
Yaşadığımız onca acının, yüreğimize bıraktığı hasret tohumları filizlerini verirken, ömür denilen yaşam son nefesini verecek, uzaklarda bir yerde...

7 Ocak 2015

Kin tohumları ekme gönül bahçene
Şükür eyle sana nimetler verene
Yüreğinin alabildiği kadar sev
Sakın ola üzülme senden gidene.

Bu neyin nesi Allah aşkına
Ne işimiz var
Cehennem batağında
Eli kanlı katil terörist başına
Kucak açılıyor pervasizca

Sisli bir İstanbul sabahı
Kasımın ayazı
İliklerime kadar üşüdüm
Bu yol ayrımında

Veda ettim anılara

Huzur bozan anılar
Yakamızı bırakmadığı sürece
Tat almamız mümkün olmaz
Bu hayattan

Hep sığ düşünceler içinde

Buruk bir acı bırakır insanın yüreğinde
vedasız gitmeler...

Yıllarca dinmez, açılan yaranın sızısı.
Aniden zınk diye giren
Diş ağrısı gibi düşer akla

Hep sevdamızı yazarız şiirlerde
Anıları tazeler, hayaller kurarız dizelerde
Vuslatı bekleriz sızıyla yılların ötesinde
Gündemde her gün kanayan yüreğimiz
Ruhumuzun derinlerindedir üzüntülerimiz.

Karanlık gecelerde nefes alırken sensiz
Ruhumun esaretinde çığlıklarım sessiz
Vuslata gün saydım yaban ellerde
Ayrılığın ızdırabı var her bir zerremde.

Halide Köksal

Çağırsaydın beni
Elbet gelirdim yanına
Hazırdım bir ömür boyu
Kulun kölen olmaya

Yıllarca senden bir ses