Halide Köksal Şiirleri - Şair Halide Köksal

Düşüyor yağmur damlaları yüreğime
Sızlatıyor her damlası sanki delercesine
Sinsice bakıyorsun gözlerimin içine
Yüreğime yalanlar döktürüyorsun.

Dokunuyorsun buz gibi ellerinle tenime

Zalimin zulmü perişan eyledi bizi
Dost seçmesini bilemedik
Çareler aradık uzayıp giden yollarda
Dost diye nice yılanlara sarıldik

Yüzümüz hiç gülmedi

Kire bulanmamış saf ruhlar
Art niyetsiz masum çocuklar
Bu zalim dünyada
Acımasız hayatta
Yine de gülebiliyorsunuz

Hayatın,
içinde yaşadığımız
olumsuzluklara,
duygularımızı törpüleriz,
veya
törpülemek zorunda kalırız.

Hayatın,
içinde yaşadığımız
olumsuzluklara,
duygularımızı törpüleriz,
veya
törpülemek zorunda kalırız.

Anılar yine ağlattı beni
Unutmak mümkün mü
Senli geçen günleri
Kader diyelim biz buna
Ayrıldık işte sonunda.

Yudum yudum içirdin zehirleri
Yaşattın acımasızca elemleri
Hep, son bir şans daha ver dedin
Duygu sömürüsü yaparak geldin.

İnandırdın beni her defasında

Düşünce ağlardım çocukken
Sıyrılmış dizlerimle kalkardım yerden

Bilmezdim yürek acısını
Bu kadar derinden
Kor ateşlere düşünce anladım

Ulu dağlardaki karlar kadar ulaşılmaz değildim
Beni bırakıp gidenlere kırıldı yüregim.

Kardelenlerim açmaz oldu dağ doruklarında
Yarınları göremedim ufkumda
Kaderin sillesi çok ağır geldi ruhuma.

Geldi geçti akan su misali
Acılar olsa da içinde, yaşadım işte
Hatırlamak çok güzel çocukluk anılarını
Sanki dünmüş gibi,
Kahvaltı masası gözlerimin önünde
Kızarmış ekmekler dilim dilim