Halide Köksal Şiirleri - Şair Halide Köksal

Bütün mutluluklar uzaklarda kaldı
Rüyalarımızın bile bir tadı vardı
Uyanırdık annemizin sesiyle
Uçardık sevinçten gökyüzünde.

Kanatlarımızı kırdılar

Acı ekmeğimiz aşımız
Sevda hicran yaramız
Dost arıyoruz dost
Dostun olmadığı yerde.

Hani nerde sevdiklerimiz

Umudun yoksa, yaşam hüzün demektir
Bazen de boşa kürek çekmektir
Karanbole yaşıyoruz bu hayatı biz
Gelişigüzel geçiyor günlerimiz.

Ha bugün ha yarın derken

Dostlukların yitirildiği, arkadaşlıkların bitirildiği,
Vefa kavramının uçup gittiği, ihanetlerin gün yüzüne çıktığı,
Bütün değerlerimizin maddiyata dayandığı günümüzde,
Arar olduk çocukluğumuzu.
Keşkelerimiz büyüdü yüreğimizde, üstümüz başımız hüzün içinde
Her gün kıvranıyoruz yalnızlığın pençesinde.

Zaman durdu yine
Umut bağladım kara gecelere

Sahilde kalan anılar
Yüklenecek bir gemiye
Yol alacak sessizce mechule

Gecenin bir karanlığında ayrılmıştı yollarımız seninle,
dağ gibi korkular oluştu içimde sen gidince.
Onca değerleri alıp götürdün giderken,
bir yudum yaşam umudu bırakmadın nefes alacak, yaşama döndürecek.

Oysa ne çok sevmiştim seni,

Hayâllerimi demledim
Hüznün ayazında
Anılarımı tazeledim
Yudum yudum çile çayında

Boşa kürek çekerken

Ardına kadar açılsa da kapalı kapılar
Umut çiçekleri açmamışsa
Yabancı kalırız gül bahçesine.

Umut varsa yüreğimizde
Bekleriz usanmadan

Bazen dalar giderim yüreğimin uzaklarına
O anda sen gelirsin aklıma
Anılarda derinleşir duygularım
Issız bir koyda
Kaybolur giderim dalgalar arasında
Maveradan gelir sesin

O sert esen rüzgarlar değil miydi, içimizde fırtınalar koparan, umutlarımızı yerle yeksan eden.
Yaşadığımız onca acının, yüreğimize bıraktığı hasret tohumları filizlerini verirken, ömür denilen yaşam son nefesini verecek, uzaklarda bir yerde...

7 Ocak 2015