Halide Köksal Şiirleri - Şair Halide Köksal

Çiçeklerin kokusu bir başkaydı
Çocukluğumuzda
Peşlerinden koşardık kelebeklerin
Gelincik tarlalarında

Güneş

Aşkı yük ettik yüreğimize
Hüzünler mıh gibi içimizde
Sefil bir yaşam dilemedik
Böylesi özgürlüğe.

23 Ekim 2014

Hasret
Ruhu köz gibi yaksa da
Kalem yüreğin feryadına
Aciz kalsa da
Yine de ağır gelmez
Sırtımıza sevda yükü

Aşk öyle bir illettir ki
Uğrarsa gönül köşküne
Yerle yeksan eder seni
Harabeye çevirir yüreğini
Şaşırırsın feleğini
Giyersin cehennem gömleğini

Yıllarca aradım aşkın rengini
Tuvalime çizdim hayali resmini
Tonlarca rengi bir araya getirdim
Paletimde fırçamla dans ettirdim.

Yine de bulamadım aşkın rengini

Güçümüz olsaydı gideni getirmeye
Yazmazdık bu dizeleri ah vah ile
Nasıl da kandık yalanlarına
Büründü kurtlar kuzu postuna.

Yürüyoruz gece gündüz

Bugün senin doğum günün
Sensiz nasıl kutlanır bu hüzün
Özlemin acı veriyor içimize
Bizleri bırakıp gittin sonsuz aleme
Keşke bu kadar alıştırmasaydın kendine.

Buruk bir acı bıraktın yüreklerimize
Zamansız gidişinle.
Yaktın yıktın her yeri, tarumar ettin sevenlerini.
İçimizde açtığın bu onulmaz yara
Kapanmaz bir ömür, anarız yana yakıla.

Hüzünler sarsa da ağlayan ruhu
Yitirmez yüreğinden hiç umudu
Hayat çok acımasız davransa da
Canlılar istemez ölüm uykusu.

21 Ekim 2014

Gurbet elde hep ıssız yaşadım
Dost diye nice yılanlara sarıldım
Derdimi dökecek olmadı kimsem
Kimsenin haberi olmayacak ölsem.

Bozuk mayadan hiçbir halt olmaz