Hani bazen çaresiz kalır da
Çökersin ya bir yere
Umutlarını yitirmiş vaziyette
Elin ayağın çekilir dünyadan
Kurtulamazsın anılardan
Kader mi bizi birbirimize bağlayan
Yoksa kader mi bizi bizden ayıran
Kıraç gönülleri, zindanlara mahkum eden
Yavan sevdaları, aşka mezar eden.
Soruyorum kendime,
Sonu belli olmayan
Bir hiçtir yaşam.
Kayıp giderken avuçlarımızdan
Umut bağladığımız zaman
Devam ederiz yola
Karardı gökyüzü birdenbire
Bir yıldız kaydı dün gece
Süzüldü bilinmezlere
Sildi yok etti giderken
İçimde beslenen umutları
Ne yana dönsem,
Kapkara bir gün ışığı.
Yaşa yaşayabilirsen.
Boğazıma hancer saplanmış
Nefessiz bir yaşam.
Uğramışsanız haksızlığa
Kimse sizi anlamıyorsa
Kapanırsınız içinize
Yaşlar akar içten içe
Kopan fırtınayla birlikte
Bir rıhtım çöker yürekte.
Çareler aradık
Uzayıp giden yollarda
Bir vehme takılı kaldık
Hayâl deryasında
Günbegün tükendik
Yarım kalmış anılarla yaşıyorum
Uçuşuyor gökyüzünde hayâllerim
Bir yıldız kayıyor bilinmezlere
Bakıyorum ardından boş gözlerle.
Sensizliğin ızdırabı bitirdi beni
Soğuk soğuk ter dökeriz
Susuşlarımızın girdaplarında
En olmaz dediğimiz
Ve en dibe vurduğumuz zamanlarda
Çığlıklarımızın yankısı duyulur
Kor ateşler yansa da içinde
Yine de umutla direnir
Yeni doğan her güne
Gelmeyecek birini bekler durur
Bitmiş aşkın kölesi olur.
-
Mustafa Yılmaz
Tüm YorumlarSağlıkla geçecek uzun yıllar dilerim.
Mustafa yılmaz