Acının zifirisini yaşatır vedasız gidişler
Ölüm buna eş değer, belki de daha beter.
Ölmekle yok olur bir can bu evrende
Tekrar başlar bir hayat ötelerde.
Onun yokluğunu bilerek yaşamak
Bu dünyada kimse bilmedi kıymetimi
Çektim kendi kendime dertlerimi
Ne kalleşler gördüm ben yeryüzünde
Hep yalan vardı sözlerinin içinde.
Beni vefasız insanlar soldurdu
Soldu mu elinde umut çiçeğin
Hani nerde vereceğin?
Kavuşmuşsa hakkın rahmetine
Dik mezarının üstüne
Sakın soldurma
Yıldızları sayıyorduk seninle
Uykusuz gecelerde
Yenik düşüyorduk her seferinde
Kader çizgimizin içinde
Sonu olmayan bu sevdanın
Öfkelerimizdir bizi sabahlatan
Sancılı düşlerin gölgesinde
Yarınlara uzanan
İçimizdeki kırgınlıklar
Geçmişin
Umutların gölgesinde yaşadık
Biz bu hayatı
Her attığımız adım
Yorgun ayaklarımızın
Kızgın topraklarda bıraktığı ayak izleriydi
Savruluyoruz ordan oraya
Acımasız hayat girdabında
Paramparça oluyor duygularımız
Yarınlara kalmıyor umutlarımız.
Gözyaşlarımız akıyor kuytulara
Ey gönül,
Sen neyin derdindesin
Kıyametler kopuyor yeryüzünde
Bilesin
Yüreklerimizden giden gidene
Bu sevda bitti bitecek
Kalan ömür nasıl geçecek
Sensizliğin zindanında
Bu beden lime lime çürüyecek.
5 Kasım 2016
-
Mustafa Yılmaz
Tüm YorumlarSağlıkla geçecek uzun yıllar dilerim.
Mustafa yılmaz