Halide Köksal Şiirleri - Şair Halide Köksal

Hayatın,
içinde yaşadığımız
olumsuzluklara,
duygularımızı törpüleriz,
veya
törpülemek zorunda kalırız.

Anılar yine ağlattı beni
Unutmak mümkün mü
Senli geçen günleri
Kader diyelim biz buna
Ayrıldık işte sonunda.

Yudum yudum içirdin zehirleri
Yaşattın acımasızca elemleri
Hep, son bir şans daha ver dedin
Duygu sömürüsü yaparak geldin.

İnandırdın beni her defasında

Düşünce ağlardım çocukken,
Sıyrılmış dizlerimle kalkardım
yerden.

Bilmezdim yürek acısını
Bu kadar derinden...

Ulu dağlardaki karlar kadar ulaşılmaz değildim
Beni bırakıp gidenlere kırıldı yüregim.

Kardelenlerim açmaz oldu dağ doruklarında
Yarınları göremedim ufkumda
Kaderin sillesi çok ağır geldi ruhuma.

Geldi geçti akan su misali
Acılar olsa da içinde, yaşadım işte
Hatırlamak çok güzel çocukluk anılarını
Sanki dünmüş gibi,
Kahvaltı masası gözlerimin önünde
Kızarmış ekmekler dilim dilim

Ayrılmakmış bizim kaderimiz
Bitmiyor hiç hüzünlerimiz
Üzüntüler kemiriyor beynimizi
İkimiz de ödüyoruz bu aşkın bedelini.

Yasaklarda sevdik biz birbirimizi

Uykusuz geçen gecelerin bağrında sabahlarız,
kızarmış gözlerimize aldırmadan
devam deriz yaşam koşusuna
gün doğumuyla.

Var gücümüzle kucaklarız doğan güneşi,

Korkularımız hep düşlerimize eşlik etti…
Yıllarca yürüdük yaşamın çarpık yollarında,
yüreğimizdeki tonlarca acıyla.
Nefeslerimiz kesildi yalnızlık korkusunda,
yine de yılmadık.

Çok çetin yollardan geçtik
Bir ömür tükettik
Gün geldi umutlarımız zirve yaptı
Gün geldi dibe vurduk

Yine de yılmadık, şansımızı zorladık