Halide Köksal Şiirleri - Şair Halide Köksal

Mazide ne varsa yaktım hepsini
Sildim yüreğimden senin sevgini
Görmez gözlerin ağlarken hüznümü
Seven bu kadar da ağlatılmaz ki.

Feleğim şaştı mahvettin sen beni

Kaçtı kantarın topuzu
İsrail'in yok vicdan sızısı
Müslüman kanına doymadı
Siyonist İsrail domuzu

Bunca zulüm, bunca katliam

Ömrümüzün
En güzel çağında
Kapıştık mutluluk adına
Aldığımız
Darbeler morarttı gözlerimizi
Göremedik gerçekleri

Yalnızlık
Ateş çemberinin içinde kalmaktır
Çırpınıp çırpınıp çıkamamaktır

Feryatların duyulmaz
Sağır kulaklarca

Kuşatılan yüreğim
Kan revan içinde
Bitirdi sevdan beni
Günden güne

Zifiri gecelerde

Yaşadıklarımız mıh gibi çöreklenirken içimizde,
ellerimizdeki kirler göründü sadece.

Ruhumuzdaki gam yüklü kervanları kimseler görmedi.
Çölleşmiş hayallerimizin,
doyumsuz ihtiraslarımızın faturası,

Her birimiz düş kurarız
Zaman dilimi içinde
Kayboluruz düş kurarken
Geçmişin çöplüğünde

Savururuz anıları bir bir

GELGİTLER ÇIKMAZINDA

Yenik düştük zamana
Akıp giderken ömrümüz
Yalnızlık girdabında
Köreldi duygularımız

Gözlerinden yaş akar kıvranırsın acı ile
Ecel terleri dökersin yattığın ölüm döşeğinde
İhanetlerin gelir aklına, pişmanlık duyarsın
Yüreğinin kıyısına vurur söylediğin yalanlar.

Tıpkı çöpleri getiren azgın deniz dalgası gibi

Beni hazanlara salıp da gitme
Yüreğimde hüzün rüzgarları estirme
Korkuyla yaşatma sensizlikte
Gitme!

Akıyor gözyaşlarım damla damla