Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Sâkin bir liman olsa, kolları ona şimdi,
Ah eden yüreğine acı verenler kimdi?

Füsunlu bir bakışla, kirpikler yere indi,
İlâhi bir duyguydu, yürek sessizce sindi.

Yalan olup gitti, mutlu günlerim,
Yine yorgun yıllar, dünü özlerim.
Geriye dönüş yok, bunu anlarım,
Onu unutamam, ararım şimdi...

Ben çılgın, o deli, yandıkça yandık,

Ellerin,
Ellerimi tutar gibi,
Sıcacık...
Sarıyor sımsıkı...
Sevgi dolduruyor yanan avuçlarıma...
Hasreti çekemiyorum aradan,

Küsmem aynalara, bakarım gülüp,
Kâh genç kız olurum saçımı örüp,
Kâh bir anneyim, şefkât saçarım
Bütün insanları bir çocuk görüp.

Sevinsem aynalar bakar da güler,

Sevgiler, sevgililer arasında,
Boy vermiş bir ayrık otu...
Kopartmak isterler...
Yolar atarlar...
Usanmazsın...
Uslanmazsın...

Ayrılık şarkıları ağlatır beni,
Yüreğimde sızlar, ince bir sızı.
Seni hatırlarım o şarkılarda,
Gözlerimde uzar, ayrılık izi...

Yollar uzar gider, sonu yok gibi,

Sarıldı bak kalbime sevdânın kolu,
Artık kendi kendimle çekişmedeyim.
Her yer çıkmaz sokak, bir bulsam yolu,
Ben ki, doğrularımla çakışmadayım.

Ben bu sevdâya dudak bükemiyorum,

Nasıl da tüttürüyor sigarasını,
Savuruyor,
Şu boynu bükük
Garip evin yasını.
Görmüyor
Ciğerlerinin pasını.

Bir ağacın altına düşmüş gölgeler,
Kaplar yürekleri ince bir hüznün sızısı.
Nasıl yalvarır bir çoban kavalı.
Sesi, dalga dalga şen yaylalarda
Gezinir, ses verir, karşı dağlardan,
Konuşmalar gelir sanki civar bağlardan...

Acep kimdik, nerde gezdik yılların ötesinde
Düşe kalka, kona göçe, mâziden geleceğe?

Hangi dağda, hangi dalda yaralı kuşlar idik?
Bilinmezden bilinmeze kanat çırpan biz miydik?