Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Sabırdı onda en çok gördüğüm,
Adı gibi, sabırlıydı benim babam...
Birlikte, ne güzel günlerdi; yaşadık,
Resimlerden gülümsüyor şimdi sessizce,
İçimde yaşıyor, sıcacık...

Küçücüktü elleri… Yüreği sıcak… Sıcacık…
Duyguları sığmıyordu kalbine…

Bir sonbahar gününün solgun akşamında sessizdi kadın. İçinde bir ümit, gözlerinin derinliklerinde acı vardı. Elindeki kalemle bir şeyler karalıyordu durmadan..Gözleri dalgındı. Yaptığı şekiller gitgide kördüğüm oluyordu sanki… Çözülmeyecek bir dert yumağı çiziyordu kâğıda… Karalıyor, karalıyor, gitgide simsiyah oluyordu şekiller… Çiziyor, çizdikçe içindeki acıyı aktarmak ister gibi kocaman helezonlar karalıyordu durmadan. İçinden geçebilseydi bu helezonların. Çıkabilseydi içindeki karanlıklardan… Gözlerinden gitmiyordu gözleri… Ona sevgi sunan, ısıtan gözlerini görüyor gibiydi… Sanki, karanlık bir tünelde birdenbire doğan bir güneşti… Sevgiyi içiyordu gözlerinden.

Ya o sıcacık nefesi…

ISLIKLAR

Uzun, upuzun bir ıslık oldu kederlerim,
Nefes alsam bir ıslık,
Nefes versem bir ıslık…
Bir utanç korosunun uzayan, yükselen sesi…

Yürüdükçe tozlu, çorak yollarda,
Yollar huşû ile titrer Mehmet'im!
Allah Allah! diyen o gür sesinden
Dağlar sarsılır da inler Mehmet'im!

Alev alev yanar Mehmet'in yüzü,

Esen nazlı meltemlerle yüreklere neşe serdin,
Yeşil bahçe, bağdan geçip, evinize koştun, erdin.
Lüle lüle saçlarını demet yaptın, buket derdin,
Üfleyip mis nefesini, evinize hayat verdin,
Laleyle gül dallarına ibrişimden tüller serdin...

Ey, gökleri salkım saçak saran bulutlar,
Gri gözleriyle ağlayan yağmur,
Yüreğim yanıyor, ne olursun dur!
Nerede, nerede kayan umutlar?

Nedir bunca gaflet, bu nasıl dünya?

HEP ÖZLEM DÜŞTÜ BANA...

Kanat kanat uçuşsa, kuşlar gibi bulutlar,
Seyretsem gözlerinde, sevginin bin rengini.
Sevgi denizlerinde yüzer gibi umutlar,
Ne olurdu yazsaydı, kader aşka dengini...

Acılarını gagasına toplayıp
Gecelere kanat açtı kocaman bir kuş.
Pençelerinde sönen sabahlar vardı,
Yoksa gökler mi yokuş?
Kıvılcımlar saçıldı peşinden yere,
Tutuştu her şey.

Yorgun yüzünde nakışlı mahzunluklar,
Korkuları sımsıkı avuçlarında
Kederin kararttığı gözlerde fer yok…
Boğuşmuş çılgın dalgalarla besbelli,
Küstüğü dünyaya sırtını dönmüş…
Kumlara kusmakla biter mi acılar?

Yüreğimde bir yangın var,
Alevleri göğe kadar,
Feryâdım dağları sarar,
Nerdesin yâr, nerdesin yâr?

Hiç görmez oldum önümü,