Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Uçuştu dağların ardında kuşlar,
Duman duman başım, bu nasıl gece?
Sönmüş aşk ateşi,gönlümde kışlar,
Ağzım, dilim susmuş, duyulmaz hece...

Bahçemde dökülmüş kırmızı güller,

Gönlüm düştü, bir tek tatlı sözüne,
Sevgimle gül serpiyorum özüne,
Kurbanım ben, mahzun bakan gözüne,
Bir kerecik başım koysam dizine...

Söz olsaydım, çalan içli sazına,

Yamaçlardan aşağı süzülen gölgeler,
Tarar güneşin sarı saçlarını, altın tozlarını eler.
Gölgeler, vefâlı dostlar,
Bırakmaz beni, ya önümde, ya arkamda gezer.
Bazı uzadıkça uzar,
Görür dev aynasında kendini.

Sevgimi,
Bakışlarımı
Getirdim sana,
Bu sabah pencerene gelen küçük kuş benim...
Menekşeler getirdim sana bir demet,
Mavi, mor akşamlar gibi rengârenk,

Yıllar ne çabuk geçti, sisler ardında yüzün,
Sustu gönlümde teller, ses vermiyor ki baba!
Yine kan ağlar içim, gönlüm doluyor hüzün,
Özledim, ne olur gir rüyalarıma baba!

Merhametin taşardı, o mahzun gözlerinden,

Ne olur sen bana çapkınca bakma,
Şeytana uymayı istemiyorum.
Şu kırık kalbimi bir de sen yakma,
Kader yakmış zaten, gülemiyorum...

Acaba sağ mı şimdi,
Yoksa göçtü mü bilmem?
Belki de ak pak
Bir pir-i fâni olmuştur.
Fakat aynı dinçlikte
O yine benim öğretmenim.

Bir genç kız vardı.
Kalbinde tertemiz duygular,
İmrenilen iyi huylar,
Sevecen, çekingen, güleç.
Gözleri ışıl ışıl bakardı herkese,
Her güzellikle kalbi güm güm atardı.

Kendinden büyük
Yüreğinin sesi.
Tam avucuma vuruyor güm güm.
İncecik parmakları dolanıyor parmağıma.
Elimde bir can, minicik.
Mavi bir kafa,

Düşme sakın koşan attan,
Kurtar kalbi saltanattan.
Gelince yolculuk vakti
Fayda gelmez yattan, kattan...
_