Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Unutma yâr, unutma hiç diyordun,
Unutur mu seven kalbim âh seni.
Nerdesin yâr, unutursam Râb sorsun,
Sana hasret bu yüreğim duy beni...

Soruyorum âsumana, denize,

Solmuş yıllardan alıyorum bir tutam,
Renksiz resimler gibi.
Baktıkça içimde duyduğum sızı,
Tanıyor gibiyim bahçede gülümseyen şu küçük kızı.
Bir kedi yanımdan koşarak tırmanıyor
Büyük, eğri dalına zerdali ağacının,

Akşam doluyor gözlerime,
Yavaş yavaş...
Gözlerime akşam çöküyor...
Yüreğimde kapkara geceler,
Uzayan bir yol;
Yıldızsız...

Bîgünâhım, anlamazlar, ne sevgimden, ne aşktan,
O'na meylim gönüldendir, kime desem derdimi?
Gönül suskun, dem vurmayın, ne düğünden, ne meşkten,
Yaban eller, yatağına pembe güller serdi mi?

Vuslat gülü yollarımda soluverdi, nedendir?

AŞK...

Birden parlayan alevlerde, rûhun tutuşuvermesi...
Nerede, nasıl, kiminle demeden, diyemeden, rûhun peşinden süzülüşü...
Gizemli bir sis içinde pervânenin usul usul yanması...
Sessizce... Derinden... Hissederek...

(Çocuk Şiiri)

Arı sordu:''Şen kelebek,
Neden böyle süslenerek,
Çiçeklere seslenerek
Uçuyorsun benek benek? ''

Rûhumu solan güne salıp da gidiyorum,
Karanlık gecelere dalıp da gidiyorum.
Sıcacık hâtıralar, saklıdır bir sır gibi
Gitsem de yine sende kalıp da gidiyorum...

Gözlerimde biriken hüznümü görme sakın,

SEVMENİN GÜCÜ...

Senin ellerin ne kadar sevgi dolu,
Senin ellerinde hayat var.
Dokunsam, ellerime doğar tüm tomurcuklar...
Ellerinde sevginin, sevmenin gücü var...

Ey, gökleri salkım saçak saran bulutlar,
Gri gözleriyle ağlayan yağmur,
Yüreğim yanıyor, ne olursun dur!
Nerede, nerede kayan umutlar?

Nedir bunca gaflet, bu nasıl dünya?

M Melek gibi yüzünde masum bakışlar,
İ İpek saçlar dökülmüş pembe yüzünle,
N Nur saçan bir duruşla gönle akışlar,
E Erken arkadaş olmuş, belki hüzünle...

A Asumana dalmış o mahzun gözleri,