Hakikate Çağrı Şiiri - Dr Yusuf Polat

Durur mu sandın akıp giden zamanı;
Duran zaman değil,
Görmez misin gaflete dalan insanı
İman kandili sönmeye yüz tuttu mu?
Gönlünde yaşattığı kendi karanlığıdır
İnsanlığın bilinen en büyük hüsranı

Yolumu kaybettim deme; yol,
Hakk'a dönen kalpte her daim açıktır.
Sen yeter ki; defterinde
Rahmet kokan amelinden haber ver

Karanlık bitmez sanma
Şükür, ekmektir ruhun tarlasına;
Sabır ise o ekmeğin has toprağı
Birinin eksikliği
Bir diğerinin gönlünde
Diken açtırır gonca gül yerine

Ey gönül
Önce kendi kandiline yağ ol.
Çünkü bir kalp Allah ile dirildi mi?
Bin gönle sessizce gelen bahar olur.

Unutma;
Hak kapısı kula kapanmaz.
Kapanan kapı varsa,
O da nefsin kendine ördüğü duvardır.

Aşk ile secde edenin zamanı durmaz;
Bilakis onun ruhunda ebediyete akar.
İmanla yaşayanın sonu hüsran değil,
Rahmet
Denizine düşen ilk damlanın huzurudur.