Durur sanırsın akıp giden ahir zamanı;
Duran
Zaman değil, gaflete dalan candır.
İman kandili sönmeye yüz tuttu mu?
İnsanın en büyük hüsranı
Gönlünde yaşattığı karanlığıdır.
Yolunu kaybettim deme; yol,
Hakk'a dönen kalpte her daim açıktır.
Sen asıl defterinde
Rahmet kokan amelinden haber ver
Karanlık bitmez sanma
Şükür, ekmek ise ruhun tarlasına;
Sabır, o diyarın hak bilen toprağı
Biri eksik olursa
Gönülde gül değil, diken biter inan
Ey gönül önce kendi kandiline yağ ol.
Çünkü bir kalp Allah ile dirildi mi?
Bin gönle sessizce gelen bahar olur.
Unutma; Hak kapısı kula kapanmaz.
Kapanan kapı varsa,
O da nefsin kendine ördüğü duvardır.
Aşk ile secde edenin zamanı durmaz;
Bilakis onun ruhunda ebediyete akar.
İmanla yaşayanın sonu hüsran değil,
Rahmet
Denizlerine düşen damlanın huzurudur.
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 06:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!