Tekiken inanmadı kimse
Bir olup öldürseydik keşge
Ordusunu kurdu meşede
Domuz geldi köyümüze
Köylünün mahsülüne ortak
Uyumadan sabah ettim geceyi
Ne oldu sanki döndünmü bana
Arar gözler gece gün boyu seni
Ne oldu sanki döndünmü bana
Unutamam bu gönül sancısı
Emek ekmek olmayan
Hakla karın doymayan
Safların alın teriyle
Başkası cebi dolduran
Çaglar atladık denilen
Bir dünya insanının
Kurumaya yüz tutmuş
İçimde bir kaç damla
yagmur suyu kalmış bir ağaçtım
Bir gün yanı başımda bir ses duydum
Şırıl şırıl akan ümit sevgi aşk suyu
Bir kaç yıl yan yana olduk
Tabancam elimde parmak tetikte
Yaşam ölüm arası bir saniye
Bu savaşı kazanan olmaz belkide
Azrayilim oldum kendi kendime
Terkettin benide yüzüm gülmüyor
Kalaba kızlar geçeken
Gözler biriyle buluştu
Tanışmak isterdim onu
Aklım takıldı o kıza
Gelirmi diye bekledim
Anlatıyorsun pilajları kafeleri
Bilmiyormuşum gibi aldatacaksın beni
Gece ışıkları yıldızları andırır aldatır gözleri
Bir sen kırarsın gülümsüyemem
oynarsın duygularımla
Bir sana gelince aklımın önüne geçiyor duygularım
Bir sen becerebilirsin bu kadardar uzaktan beni üzmeyi
Bir beni düşünüyorum böyle
Birde karşı tarlada dul kadını
Otuzumda anlamışımki dünya yalan
Öyle acılar görmüşümki
doksanlık gibiyim
Sesiz durğun misğin yaşıyorum
Bitiyor işte bak özlemin hasretin
Kuşlar misali uçuyorum yüregim
Geliyormuş çok şükür geldi haberin
Bedenimizden uçacak bircan kuşum
Kulağımız çınlıyor gözüm yolunda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!