Hacı Gürbüz Şiirleri - Şair Hacı Gürbüz

Bazen onunla konuşurken
Korkunun sevgisini tattım
Tapardım sevseydi aşkına
Çokta seviyordum aslında

Canavardan bile korkmazdım

Ezilmişliğe haksızlğa
Çarpıtılmış düzene
Atatürk’ü sevmeyene
Onu saklayan mezara
Kükremek istiyorum

Gidemiyorsan eğer
Ne mekke ara
Ne medine
Görmek istiyorsan
Dik bir ağaç
Kel bir tepeye

Elbet bir aile içinde
Arkadaşlar olda peşimde
Açık seçik gözler önünde
Ben kaybolmuş biriyim

Nede sorunlarıma çözüm

Çocukluğumu hatırlamam
Şimdilerdeyse gençliğimi
Sevdiklerimden ayrı kalmak
Hepsi benim kaderim mi?

Yağar yağmurda yer yüzüne

Senin bana verecegin bir tek sözüne
İnan senin ömür boyu kölendim
Verececegim bitmez sonsuz sevgim
Git sende haklısın anlayamadım

Sevgimiz için yoklukla boguşma

Karşıdan şöyle bakınca
Yemyeşil yalancı cennet
Bela bize yüzelli yıldır
Fakirlik rezalet

Alıştık sömürülmeye

Yalvardık bulduk koyuna keçiye çoban
Kuzu oglakların çobanı ana bacıdan
Bıkmış bakıyor inekler damdan
Per perişan halleri var köylümün

Hırsın senin bir zavallı köylüye

Gözlerim dalıveriyor
Kapkara gözlerinle
Hayalin hep karşımda
Konuşuyorum dinliyor
Senle baharken kışlar
Bu gençlik çağımda

Çocukluğumda sorumluluk yüküm
Mutlulukla geçmedi birtek günüm
Kısaldı bu boyum kurudu gùlüm
Saz telinde şiir olmuş halim var
Niçin yaşıyorum diye sormayın
Kapanmış yaramı sizde açmayın