Farkeketmemişim
İlkbahar gelmişte
Şu güzelliğe bak
Unutamadığım
Böyle bir ilkbaharda
Kaybetmiştim kalbimi
Tekiken inanmadı kimse
Bir olup öldürseydik keşge
Ordusunu kurdu meşede
Domuz geldi köyümüze
Köylünün mahsülüne ortak
Karışır kanına bir damla içki
Döktükce döktür içtikce kişi
Yalanla palavra konuşur dili
Bir başkayım artık düşündükce
Gerçek yüzünü ortaya çıkartır
Hevesle geldim köyüme
Muhtaç ebeme dedeme
Emir iş çok şu dillerde
Bu ne biçim tatil be
Koş tarlaya bekle şurda
Hepte en güzel şiirlerimi ben taşa yazmışım
Oysa kaya taş ne anlar sevgiden aşktan duygudan
Yinede bir umudum vardı anlar beni diyordum
Bilmeden girivermişim öylesine yüreğine
Sıcacık yumuşacıktı içi sevgi huzur dolu
Yeşile çalan ela göz bizim ora kokuyordu
Gece güne gebe oldugu için
Engel de olamadın gönlüme
Bütün çabaların boşa gitti
Sana ümitlendim sevdim yandım
Bitecegini bildigim mum gibi
Ben çam agacına bakarken
Mustafa Kemal’i hatırlarım
Gazimize benzetirim
Kökü topraktayken bile
Yapraklar dökülmeden,
solmadan,kurumadan
Haydi şimdi gel
Kalbim yüreğim sendeyken
Arzularım içimi cırmalarken
Yaylalar yeşilken
Çiçekler açmışken
Ben gençken
Bazen dağ çökse üstüme yıkamaz beni
Dert keder alamaz yüzümden tebessümü
İçimden aşkı sevgiyi yaşam sevincimi
Konuştukca tanıyorum seni
Küçücük bir ayrıntı düşer dilinden içime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!