Bir kuşağın insanları
Kayboldular birer birer
Sonbahar yaprağı gibi
Döküldüler birer birer
Kalanları korku sardı
Öylesine derinki
Anlatamam kimseye
İçimdesin içimde.
Bir seni unutamam
Özgürdüm kuşlar gibi
Geldi yaz günlerinde
Duygu doldu gönlüyle
Işıl ışıl gözlerle
Bir sevdigim var
Serpilmiş çiçek gibi
Sıcak sarılır eli
Gelirken kaybettik bizler herşeyimizi.
Nerden hangi yoldan geldigin önemi yok
Nereye gitmen nereye varman gerektigini bulman önemli
Ağlayanın malı gülene fayda etmez
Sevmeyen sevilirmi elbete sevilmez
Bu dağlardan geriye dönesim hiç gelmez
Hayalimin çiçeğide buralardaydı
Sıkıldım araba sesleri kalabalık
Bilemedim hesapsız kitapsız sevivermişim seni
Aklıma gelmedi unuttum eksigimi gedigimi
Doluverdin yavaş yavaş uzaktan içime su gibi
Alıp götürmüşüm yaylaya koyunla kuzuyla seni
Ooof of bitanem hayaldi amma güzeldi
Hevesle geldim köyüme
Muhtaç ebeme dedeme
Emir iş çok şu dillerde
Bu ne biçim tatil be
Koş tarlaya bekle şurda
Hepte en güzel şiirlerimi ben taşa yazmışım
Oysa kaya taş ne anlar sevgiden aşktan duygudan
Yinede bir umudum vardı anlar beni diyordum
Ne zaman dalıp hatırlasam seni
Yağmurdan sonra kokan taprak gibi
Bucu burcu kokarsın içime de
Bir türkünün namelerinde
Maziye dalar giderim
Tekiken inanmadı kimse
Bir olup öldürseydik keşge
Ordusunu kurdu meşede
Domuz geldi köyümüze
Köylünün mahsülüne ortak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!