Hepte en güzel şiirlerimi ben taşa yazmışım
Oysa kaya taş ne anlar sevgiden aşktan duygudan
Yinede bir umudum vardı anlar beni diyordum
Bilmeden girivermişim öylesine yüreğine
Sıcacık yumuşacıktı içi sevgi huzur dolu
Yeşile çalan ela göz bizim ora kokuyordu
Gece güne gebe oldugu için
Engel de olamadın gönlüme
Bütün çabaların boşa gitti
Sana ümitlendim sevdim yandım
Bitecegini bildigim mum gibi
Bazen dağ çökse üstüme yıkamaz beni
Dert keder alamaz yüzümden tebessümü
İçimden aşkı sevgiyi yaşam sevincimi
Konuştukca tanıyorum seni
Küçücük bir ayrıntı düşer dilinden içime
Ben çam agacına bakarken
Mustafa Kemal’i hatırlarım
Gazimize benzetirim
Kökü topraktayken bile
Yapraklar dökülmeden,
solmadan,kurumadan
Haydi şimdi gel
Kalbim yüreğim sendeyken
Arzularım içimi cırmalarken
Yaylalar yeşilken
Çiçekler açmışken
Ben gençken
Ben yazıyorum beni
Hemde samimiyetle
Bir baksana şu haline
Gerçekci ol biraz
Ne loto vurur sana
Benim genç arkadaşım
Uslansana biraz sırdaş
Tepeleri senmi yarattın
Gençlik fırtınasındasın
Rüzgarın deli esir yarın
Şu kaderin cilvesine bak
Geçiyor zaman durmuyacak
Olurmu senle bukadarcık
Gitme kal bir gece
Sarılmak isterken boynuna
Baksana bir sonbahardaha geçti
Ayrıldı agaçlar yapraklarından
Beklemekten biti gitti ümitlerim
Sense hala yoksun yanımda
Her gün okuyorum mektuplarını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!