Bir kuşağın insanları
Kayboldular birer birer
Sonbahar yaprağı gibi
Döküldüler birer birer
Kalanları korku sardı
Öylesine derinki
Anlatamam kimseye
İçimdesin içimde.
Bir seni unutamam
Özgürdüm kuşlar gibi
Geldi yaz günlerinde
Duygu doldu gönlüyle
Işıl ışıl gözlerle
Bir sevdigim var
Serpilmiş çiçek gibi
Sıcak sarılır eli
Bilemedim hesapsız kitapsız sevivermişim seni
Aklıma gelmedi unuttum eksigimi gedigimi
Doluverdin yavaş yavaş uzaktan içime su gibi
Alıp götürmüşüm yaylaya koyunla kuzuyla seni
Ooof of bitanem hayaldi amma güzeldi
Gelirken kaybettik bizler herşeyimizi.
Nerden hangi yoldan geldigin önemi yok
Nereye gitmen nereye varman gerektigini bulman önemli
Ağlayanın malı gülene fayda etmez
Sevmeyen sevilirmi elbete sevilmez
Bu dağlardan geriye dönesim hiç gelmez
Hayalimin çiçeğide buralardaydı
Sıkıldım araba sesleri kalabalık
Baksana şimdi bana şu yaptıklarına
Kış ayında çiçeklerimi de yürüttün
Yıllar yılı burda duran kuru oduna
İçimde çiğdem çiçek birde gül bürüttün.
İşte bu şimdi bana da senin mucizen
Kestane karası gözlerin
Gözlerini her gün özlerim
Yıllarca ruhumda saklıydı
Daha ona sevdigimi yeni söyledim
Açıldı pandoranın kutusu
Güvenirdim sana dagım var gibi
Bakmazdım bir gün bile arkama
Ayrıymış o düşüncen
yanılmışım
Yıkıldım dagımda duman görünce
Hasretim içimde yaradır senle yapamadigim yolculuk
Tutsaydın ellerimden çıksaydık ikimiz hesapsız kitapsiz
Bir an da olsa derdi acıları sorunları unutsaydık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!