Hasretim içimde yaradır senle yapamadigim yolculuk
Tutsaydın ellerimden çıksaydık ikimiz hesapsız kitapsiz
Bir an da olsa derdi acıları sorunları unutsaydık
Yaşarken arkadaş
Yaşayacaksan doyasıya
Bu sözlerimi unutma
Apdal olacaksın
Gözlerin görmùyecek
Kulakların duymuyacak
Bir insan var dayım
Yaşadığım köyümde
Anlatırlar gençligini
Bir elinde balyoz
Kucağında yaptıgı taş
İyi ustaymış esgiden
Seni görmeyince üşüyor gözlerim
Düşer denize gök mavisi gözlerim
Seni hayal edemezsem ruhum sıkılır
Boynuma ilmek geçmiş idamlık gibi
Göremeyeli yürümeyi unuttum
Hiç gitmedin rüyalarımdan seninleyim
Gözlerin anılar kalbimde beraberiz
Yeterki mutlu ol utanma sevdiğinden
Sen de bilyorsun benim seni sevdiğini
Ben de biliyorum sevdiğini yetmezmi
Yüce tanrım bende şimdi yalnızım
Sen beni görürsün ben kör adamım
Birazcık ta seninle konuşalım
Bu dünyada yokmusun yalanmısın
Söyle bana bakalım
Habersiz hayalini sevmek mi daha acı verir insana
Haberin olarak anlatarak seni sevmek mi daha acı
Hep merak ederdim seni delicesine habersiz severken
İnanmak istiyorum tanrım
Haklının hakkını alması için
Zalimlerin kötülerin bir gün
Hesabını sorman için
Varsa yarın mahşer günü
Beni sormuşsun geçerken burdan
Yüzümde hüzün sevindim hani
Mutlu bilirler bakan yüzüme
Taşlarda ağlar yalnız halime
Laf olsun diye yaşıyorum işte birtanem
Nasıl olur bana sensiz bir hayat öyleyim
Hayatın içi dayima sonsuz hasret özlem var
Özlemin içinde tutkusu var tutunabilecigi
Öyküsü var sıkıca sarılıp ta sevecegi
Gece gündüz sevgiyle sana öyle hasretim ki
Yılardır benimleymişin dün tanıdım habuki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!