Küsmüşüm yaşamaya
Birinci sigaramdan zehir çekiyorum içime.
Ölümü özledim
Deli bir poyra sürüklüyor bir yerden bir yere.
Bitirmişim ortayı liseyi
Hayatın tüm sınavını
Melülleştin yine yağmur bulutu
Bana kızıpıta gürleme sakın
Duyurma feryadımızı kimseye
Gel ağlayalım seninle birlikte
Kuru toprak çiçekler seni bekler
Düşünüyorumda yar
Yine yalnız kaldık
Elli yıl önceki gibi
Bunun içinmi evlendik
Yuva kurduk
Bir gül gibi
Güvenirdim sana dagım var gibi
Bakmazdım bir gün bile arkama
Ayrıymış o düşüncen
yanılmışım
Yıkıldım dagımda duman görünce
Yaşarken arkadaş
Yaşayacaksan doyasıya
Bu sözlerimi unutma
Apdal olacaksın
Gözlerin görmùyecek
Kulakların duymuyacak
Bir seni sevmiştim gençlik çağımda
Her akşam hayali rüyalarımda
Şu garip aşık ölmedikten sonra
Unuturmu sandın seni vefasız
Ağardı saçlarım kıvrıştı yüzüm
Habersiz hayalini sevmek mi daha acı verir insana
Haberin olarak anlatarak seni sevmek mi daha acı
Hep merak ederdim seni delicesine habersiz severken
İnanmak istiyorum tanrım
Haklının hakkını alması için
Zalimlerin kötülerin bir gün
Hesabını sorman için
Varsa yarın mahşer günü
Beni sormuşsun geçerken burdan
Yüzümde hüzün sevindim hani
Mutlu bilirler bakan yüzüme
Taşlarda ağlar yalnız halime
Laf olsun diye yaşıyorum işte birtanem
Nasıl olur bana sensiz bir hayat öyleyim
Bir insan var dayım
Yaşadığım köyümde
Anlatırlar gençligini
Bir elinde balyoz
Kucağında yaptıgı taş
İyi ustaymış esgiden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!