Güven Küçük Şiirleri - Şair Güven Küçük

Bir paket sigaranın dumanına hayallerimi gömdüm
Umutlarımı, sabah rüzgârlarının önüne savurdum
Kuytu köşelerde ağlayarak ıslanan yüreğimi
Güneşe asarak kuruttum
O yüzden rengi soluktur gülüşlerimin
Karanlığa hapsettim düşlerimi

​Gece çöktü şehrin üstüne, sanki gök yere ağır bir ahla indi,
Zaman sustu, saatler durdu, o devasa dağlar yerinden silindi.
Beton duvarlar feryat olup, bir kış gecesi bağrımıza yıkıldı,
Umutlar ansızın söndü, lakin o ateş içimizde hiç dinmedi.
Yavrular uykuda kaldı, ana feryadı Arş-ı Alâ’yı titretti,

Hoş geldin yürek sızım
Yolunu mu kaybettin de düştün yine gönlümün sokaklarına?
Gidişin sessizdi ama gelişin fırtınalar koparttı bak yine.
Darmadağın ettin, yaktın yıktın…
Yerle bir ettin yine düşüncelerimin gecekondularını.
Günler haftalara, haftalar aylara, aylar yıllara döndü.

Sevdim seni bir zamanlar
Bir erkeğin bir kadını sevebileceğinden çok sevdim
Ver deseydin canını
Kalbimi söküp avuçlarına koyacak kadar çok
Sevdim işte öyle böyle değil
Bir fidanın suyu sevmesi kadar çok

​Ben üzüldüğümde sana söylüyordum,
Üzen sen olunca sadece sustum,
Söyleyecek, içimi dökecek kimsem kalmadı artık bu dünyada.
Beni yalnız bırakma, itme karanlığa demiştim oysa sana,
Herkes bıraksa da sen kalırsın sanmıştım,

Dün seni görmüşler sevgili
Birlikte oturduğumuz bir kafede
Gözlerin yabancı bir gözlere bakıyormuş
Ve ona da öyle kısık kısık gülüyormuş
Dün seni görmüşler sevgili
Ellerimi ilk kez tuttuğun o kafede

Gecenin koynunda yalnız yürürken adımlarım,
Her taş ve her rüzgâr senin adını fısıldar.
Nevâruz ışığı düşer saçlarına, titrer sükûnum,
Ayın hilâli seher vakti gönlüme naz eder.
Saatler ağır akar, zamanın yükü omuzlarımda,

Bir kadın tanıdım
Karanlık hayatımın çıkmaz sokağında
Gözleri nemliydi, bakışları hüzünlü
Kırgın bir gülümseme vardı dudaklarının kenarında
Yüreği üşümüş, hayalleri kasvetli
Kırılmıştı umutları, düşmüş tek tek gözyaşlarıyla

Melankoliymiş Adı Hastalığımın


​Yeni bir kelime daha duydum,
Uykusuz geçen birkaç geceden sonra.
Bana bunu yakıştırmış dostlarım;

Yorgun bir akşamüstü kokusu bu,
Hani o içini sebepsizce burkan,
Hırkanın sökülen ipi gibi hüzünlü.
Sana her şeyin yoluna gireceğini söylemeyeceğim,
Çünkü bazen yollar sadece virajdır.