Gürkan Aykut Şiirleri - Şair Gürkan Aykut

Rüzgarda savruldu ormanda sarı yapraklar,
Gönül kapına sürgün edildi,
Yaşananlar, yaşanacaklar ve ben dimdik karşında,
Gözlerinin nezaratinden aralandım,
Sarhoşluğumla naralar attım.

İnsanın omuzlarından hiç düşmez yükler
Okul zamanı geldiğin de önce çantısını alır omuzlarına,
Daha sonra ağırlaşmaya başlar omuzdaki yükler,
Yalın ayak yürümesini öğrenir insan 8-9 yaşlarında.

Zaman geçtikçe sınav yükü biner omuzlarına,

İnsanın omuzlarından hiç düşmez yükler
Okul zamanı geldiğin de önce çantısını alır omuzlarına,
Daha sonra ağırlaşmaya başlar omuzdaki yükler,
Yalın ayak yürümesini öğrenir insan 8-9 yaşlarında.

Zaman geçtikçe sınav yükü biner omuzlarına,

Omuzlarımda dünya, eğilir sessiz,
Her sabah aynı yük, aynı kahır,
Cebimde ay sonu, kırık bir mendil,
Kâğıda hesaplar dökülür, ahır.

Gözlerim uzaklara kilitli kalmış,

Büyük Hun’da Mete Han, at koşturdu Asya’da,
Batı Hun’da Balamir, ufku fethetti hürriyette,
Avrupa Hun’da Attila, cihana cesaret öğretti,
Ak Hun’da (Eftalit) gücün sesi, Oğuz ruhu kalbe değdi.

Göktürk’te Bumin Kağan, Bilge’nin sözünde bilgelik,

DÜŞÜNCE ZİHNİMDE KURDEŞEN,
ZİNCİRLERE VURULMUŞ,
UTANGAÇ, YÜZÜ KIZARIK,
KIRILSAM DAL OLUP,
SOLSAM YAPRAK MİSALİ
ÖPEBİLSEM SENİ.

Güneş hafiften kızarmış , Konya'nın gönlü ,
Konya'nın bir adım kadar mesafesinde Isparta'nın gülü ,
Mis gibi toprak kokuyor , bir başka ötüyor kırlangıcı ,
Bir başka Beyşehir gölü.

Ansızın kapılarda bekleyen rüzgar gibi ,

Sonbahar gelmeden döktük yaprakları,
Farz mı oldu bilmem,
İlkbahar gelmeden,
Ağaçları taçlandırmalı.

Daha bulutlanmadan hava bozuldu,

Sessizliğe dokunan bir ezgi yükselir içimde,
Uzaklardan esen bir rüzgâr misali sarar benliğimi.
Her notada, damla damla süzülür kalbimin sesi,
Zamana sığmayan hüzünler, usulca çözülür geceye.

Bir an durur yüreğim;

Asırlık çınar gibi, fırtınada yıkılmaz
Gönlündeki cesaret, hileyle asla saklanmaz
Şöhreti dilerse de, erdeminden bıkılmaz
Onurlu baş yerde sürünmez, kimseye boyun eğilmez

Dünyanın devranında nice tuzak, nice sır çözülmez