Gürbüz Öztürk Şiirleri - Şair Gürbüz Öztürk

Rumeliden bir ses geldi
ruhumu okşayan rüzgârlar gibi.
türküleri,
oyun havaları,
ve çingeneleri;
Rumeli oğluyum ben

beyaz bez parçalarına sarılmış
bebeklerin ölü bedenlerini
babasının ellerine bırakıverdiler
kuvözde virajı almaya çalışan
yaşam mücadelesinde
yenik düşen bebeler

Belki biraz daha
acıya sarmalıyım kendimi;
gelincik yaprağı ince astarıma,
özenle ve usulca yerleşmeliyim,
Birazda tütün gibi
sararmalıyım,

Bugün diyor:
'Bizi sınırlayan
emperyalist zincirleri kırıyoruz'
Ve yine diyor:
'Zırıltı yapanları sokarım'
Bir halk şarkısından esinleniyor;

yoruldum
dolayısıyla sustum
kendi kabuğuma çekildim
ve üstüne üstlük küstüm
kolumu-kanadımı
kafamı-yüreğimi

salıverdim bugün kendimi
kalakaldım hüznün salıncağında
beterim demek yakışır mı
bilmem ama
hiç umurumda olmadan
söylüyorum

Şairlik;
'az önce kalktım bu mısraları yazdım'
diyebilmekmiş.
Ve sonra düşünmekmiş.
Yok yok bu istisnai duygular
geçerse eğer duygular aleminin

dehliz;
sözlük anlamını hiç araştırmadığım bir kelime
ama her nedense
sanki anlamını biliyormuşum da
sıcaklığını
kapkaranlık sıcaklığını

nasıl hırsla sıkarsın
demir parmaklıklardan teşekkül
demir damarlı kapıyı
adalete olan inancını
yitirmemiş olsan
koparıp atacaksın onları

seyrediyoruz
bu ülkeyi kültür
erozyonuna sevkeden
ciğersizleri seyrediyoruz
provalardan
ve çalışmalarından