Gurbet el Şiiri - Kenan Emrah

Gurbet elde yandı bağrım köz oldu
İçin için yanar bu bağrım benim
Bu aşkımız el aleme söz oldu
İçin için yanar bu bağrım benim

Sıla yolda duman duman sürünür
Ana derdi yüreğime görünür
Babam hasreti düşümde bilinir
İçin için yanar bu bağrım benim

Turna geçer gök yüzünden ağırdan
Selâm taşır bizim eski diyardan
Bir ses duysam anam gelir uzaktan
İçin için yanar bu bağrım benim

Vatan derken çınlar hâlâ kulağım
Onsuz eksik kaldı gönül otağım
Yıkık kaldı umut denen direğim
İçin için yanar bu bağrım benim

Eller bana yâr olmadı gurbette
Gönlüm kaldı hep eski o sohbette
Nede bir tesellim var bu hasrette
İçin için yanar bu bağrım benim

Gurbet elde geçti en genç çağlarım
Sıla diye yanar içim, dağlarım
Ana diye dertli dertli ağlarım
İçin için yanar bu bağrım benim

Babam derdi çınlar her bir sözümde
Gölgesi var çizgilenen yüzümde
Diz çöküp de ağlar oldum özümde
İçin için yanar bu bağrım benim

Turna geçer yârim diye bakarım
Yol gözlerim, ufuklara dalarım
Her sabahı nazlı yare adarım
İçin için yanar bu bağrım benim

Bir ekmeğim, bir de bayat aşım var
Dert çekmekten yorulan bir başım var
Ne bir gardaşım, ne bir sırdaşım var
İçin için yanar bu bağrım benim

Bir gün döner miyim bilmem köyüme
Yüz sürmeye baba ocağı evime
Can veririm ay yıldızlı göğüme
İçin için yanar bu bağrım benim

Kenan yazar, yazdıkları dert olur.
Mert olanı vuranda namert olur.
Gurbet elde soğuklarda sert olur.
İçin için yandı bu bağrım benim.