Gerçeklik algıladığın kadar,
Düşüncelerin fark edebildiğince,
Fark edebildiğin ise,
Sorguladığın kelimelere saklı,
Sormadıkça,
Nefesin kadar geri çekilir, saklanırsın.
Görünmez ayak izlerin bilinmeden,
Kaldırımlar saklar yaşamı , oradasın.
Küçük adımları olmadan, olmazsın.
Gün an, Yaşam kaldırımı
Geçmiş, dün, geride kalan.
Her biri, yaşanmış an, dolu dolu.
Her biri ile aradığım ben,
Biriktirip, izi kalan hayatlarım.
İz bıraktığım, her bir yüzümün,
Küçük özgürlük zamanın olayım,
Yargısız dinleyen,
Bir kaç saat özgürlük,
Yeter mi? yetmez, yangınız sönmez.
Gün An, Yetmez
Yoksul yokluklarım da,
Yokluğun yok olur,
Yoksul yoksunluklarım ah!
Yoksunluğum yok...
Gün an, Yokluğunda
Gün, gece olduğu zaman,
Yoksunlukları izliyorum penceremden.
Görüp, yazıp, siliyorum sen görmeden.
Sadece bir yoksunluk kalıyor sana, ben...
Günan, Yoksun
Dün, soğuk sessizliği yaşadım ,
O kadar da üşüdüm, o kadar ama, dondum
Bugün, ayaz sertçe çöktü içime ,
O kadar ama, o kadar üşümüştüm, yoktun.
Gün an, Yoktun
Terk edişler, kayıp an'lar.
Yağmurlu havalar ile hüzünlü,
Kimi zaman kendiliğinden
Kimi zaman istemeden,
Bazen bir insan, zamansız gider,
Sessizce gideceğim bir gün,
Sevilmenin, tenime ekili kokusu ile
Yüzüm gülümsemen de kalacak..
Sakince gideceğim, hiç şikayetsiz..
Gün an, Yüzüm
Alışamıyor insan, alışılmaz,
Zamanın kafes, kafes aynılık haline!
Gülen yüzün, olmadığı mekana
Alışamıyor insan, gel özgürlüğüm...
Gün an, Zamanın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!