Gülüşünde Sakli Hasret Şiiri - İhsan Emmi

Güneş doğmasa da olur, karanlık kalsın her yan,
Bir tek senin gülüşün aydınlatsın bu canı.
Ölümüne bir sevda bu, ne dert tanır ne zaman,
Sanki o gamzende saklı, ömrümün her anı.

Bakışın bir uçurum, düşerim hiç korkmadan,
Hasretin kor bir ateş, yanarım yorulmadan.
Dünya dursa, gök çökse, senden asla vazgeçmem,
Gülüşün varken bana, başka cennet istemem.

Sana olan bu özlem, içimde devleşen dağ,
Sen gülünce çözülür kalbimdeki her düğüm.
Varlığın hayat bana, yokluğun ise bir bağ,
Ben senin o eşsiz gülüşünde öldüğüm...

Gülüşün ki sığmıyor ne söze ne satıra,
Bir ömür feda olsun o tek bir hatıraya.
Gözlerin deniz olsa, boğulmaya razıyım,
Seninle yazılmışsa, en acı alınyazıyım.

Hasretin zehir olsa, şifa niyetine içerim,
Senin yolun toz olsa, yalın ayak geçerim.
Yeter ki bir an olsun, dudakların bükülsün,
Cennetin bahçeleri, yollarına dökülsün.

İhsan der ki; sevdan kalbimde bir mühür,
Seninle mahkûm ruhum, sensiz kalsa da hür.
Ölümüne beklemek, vuslattan bile güzel,
Gülüşün bu cihanda, her şeyden daha özel