Gülsen Gönenç Şiirleri - Şair Gülsen Gönenç

Eros'un yıllar önce terkettiği sokağa
Gecenin bir yarısı kazara giren zavallılar
Sokağın heybeti karşısında afallarlar
Nerede olduklarını anlamaya çalışırken

Sonra

Düşmedim yola
Bana yol düştü

Bu yolda istersen
Çekebilir
İtip kakabilir

- Canım dostuma -

Bildiğiniz tek şiiri de anlamamışsınız
Kirletmeyin gözyaşlarımı ellerinizle
Değemezsiniz aslında hiçbir zaman

Ey henüz büyümemiş büyü!
Önce aşk var(dı):
Tılsımlı da olsa gerçek.
Sen ise gönlü kendine bağlı gözbağısın.

Artık istemem, koparma bağlarını.

Her gidişinde uçurumun kenarına
Hep iki seçenek vardır dersin
Bakarsın ya aşağıya ya da geriye

Heyecanlanırsın
Kafan ayağına dolanır

Kaybederim diye korkmadıkça
Emeksiz kazanılmış aşk;
Dönüşmez sevgiye.

Umurunda olacağı gün:
Cesaretimin olacağı,

Kusursuz bir cinayet işlemeliydim,seni kalbimden çıkarmak için,
Bir bıçak darbesi bitirdi herşeyi.
Kanarken deştiğim kalbim için için,
Kusursuz bir intihar oldu.

Saçlarım yandı
Çıkamazsın yukarı
Sen kendini kurtar

Yağmur ormanları yakılmış
Karartma geceleri bitmeyen
İrin seline kapılmış ülke
Ne yapacağını şaşırmışken
Sen geldin

Coşmuşsun
Şaşırmışsın
Bir elinde kitap
Bir elinde mum
Varoşlarıma varoluşçuluğu anlatmak için
Ne diye yırtınır durursun?