Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Özlemek,
hissetmek değil mi?
“gör beni” dedim,
sesim içimde yankılandı.

Dünyada size kalacak olan
ne eşyadır,
ne bir gölgedir duvarlarda.
Unutulur resimler,

Sızlayan Yaralarım Geçmesin

Yaralarımın geçip gitmesini
istemiyorum.

Saçların savrulan yapraklar gibi
dağınık.
Al,al olmuş nemli dudakların.
Aklımı almış, dağıtmışsın beni!
Kendimden geçmişim düşünürken seni,

Bak sana ne diyeceğim:

Tüm ışıklar size kapalı olsada,
Sönmeyen tek ışık gönlünüzdeki olsun.
O size yol göstermeye yeterlidir.
Karanlığın aydınlığa çıkacağı yolu bulmanız için,

Yüreğimin içinden geçen
Sönmeyen şiirin kokusu gibisin
Gece"ye düşen.!
14.07.2020

Hangi renkle süsleyeyim mevsimleri,
her sabah yeniden seninle
güzelleşiyor günüm.

Hiçbir zaman “bilmem”
demeyin!
Ruhunuzu hayatın akışının
karşısında,

İnsan sevdiğine yaptıklarını sayar mı?
Gönülden verdiğimizin
Hesabını tutmayız biz.