Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Meğerse bizler hayvanlardan daha hayvanmışız,
Bir türlü insan olmayı becerememişiz,
İnsanı yakanlar,
Hayvanı yakmaz mı?
İnsana zulüm eden,
Hayvana zulüm etmez mi?

Güzel yaş almalı insan
Masal gibi,
şiir gibi,

Ekimin yapraklarımı döktüğü yerde
yeşerdi tüm şiirlerim.
Bekle biraz, nefesleneyim.
Sonra da anlatırız,

Ey Sevgili,
Aşkın bahanesi olmaz,
Sanki hep benim istediğim olur.

Sen benim şiirlerimin derinliğini
nerden bileceksin?
bayım...
Benim şiirlerim biraz yağmur,

Seni bekliyor hayatın,
Adınızın hiçbir önemi yoktur.
Öyle deme bana karanlık bile merhametsizdir.

" Rol" oynayan olmadan.
Sadece kendiniz olun

İyiliği ve Güzelliği Sevmeyenler

Sen olduğun gibi kal…
İyi bir insan her zaman yorulur,

Bazıları bunu
kendine bir imkân sandı,
bir kapı anahtarı gibi taşıdı cebinde.

İyiliği ve güveni,
Şu günlerde sekteye uğratan,
İnsanlarla dolu,