Gülay Aruç Şiirleri - Şair Gülay Aruç

Bebek
Acaba sana nasıl seslensek
Ayşe, fatma veya ezgi mi desek
Yoksa isim bile vermesek mi.

Bebek

Her akşam yolcu ederim seni
Kısa bir tatile gidermiş gibi
Rüyalarımda mendil sallarsın
Ellerimde hep aynı yağmurların seli
Herkes gibi çoktan gittin!
Anlayamazsın.

Aheste çek kürekleri
Aman! Deniz duymasın
Hırçın dalgalarıyla bizi
Kucağına almasın.

Aman! Yavaş salla beşiğimizi

Ah o eski tangolar!
Annemin aklını başından aldılar
Sözlerinde kimbilir ne sırlar gizlidir
Okul defterlerimin arasında kaldılar.

Annem her gün erkenden kalkardı

Karanlıkları hazırdan harcarım
Aydınlıklar bitmesin diye cebimde saklarım
Yakalamayın vurmayın
Bu sefer öksede Ben varım.

Adım Hürriyet

Bildiğim kadarıyla asi yaşamayı severdi, gezmeyi de
Elinden şişesi hiç eksik olmazdı, içerdi de
Kumral saçlarına hep bant takardı nedense
Çok yakışıklıydı çok
Ama adı yok, sanı yok bende.

Çok şey var anlatacak
Unutulmuş hatırlanacak
Birer birer, tek tek
Bir de aşklarım var
Araya sıkışmış bunlara ek.

Boydan bosdan
Saçtan başdan
Huydan suydan
Dan adam.

Yoldan yordamdan

Elini nereye koysan yüreğin ordadır
Gözünü ne zaman kapasan o rüyadır
Baştan çıkmış bir dünyayı paylaşmak
Yalan dır.

Dır ve dır herşey dırdır

Kargalar bile gülecek haline
Ellerin konacak tel örgülere
Yoksulluk yetişecek gönlünde
Dön geriye!

El alem ne diyecek haline