Gözyaşlarımın Sebebi

GÖZYAŞLARIMIN SEBEBİ

Kimse sormasın
neden böyle sustuğumu.

Ben susmuyorum aslında…

İçimde
bir ömürlük çığlık
boğazımda düğümlenmiş.

Gözlerimden akan
sadece yaş değil.

Her damlasında
sana söyleyemediğim
bir cümle var.

Sen benim
gözyaşlarımın sebebisin.

Ama bunu
kimseye anlatamam.

Çünkü bazı acılar
anlatılınca küçülür sanırlar.

Oysa benim acım
anlatıldıkça büyüyor.

Sen gittikten sonra
aynalar bile bana
yabancı bakmaya başladı.

Yüzüm aynı yüz…

Ama gözlerimde
senden sonra yaşlanmış
bir adam var.

Geceleri
uykuya değil,
hatıralara yatıyorum.

Her gece
aynı yerden uyanıyorum:

Senin olmadığın yerden.

Yastığım ıslanıyor.

Ben “ağlamıyorum” diyorum kendime.

Sonra anlıyorum…

İnsan bazen
gözlerinden değil,
içinden ağlıyor.

Ve içten akan gözyaşlarının
sesi olmuyor.

Kimse duymuyor.

Kimse bilmiyor.

Sen bilmiyorsun.

Belki de en ağır tarafı bu.

Beni ağlatan şey
senin gitmen değil.

Beni ağlatan,

benim hâlâ
sana gitmek isteyen
bir tarafımın olması.

İçimde bir yer
hâlâ kapıyı açıp
“Geldin mi?” diye soruyor.

Ben o yere
her gece kızıyorum.

Çünkü sen
çoktan gittin.

Ama kalbim
gidişini öğrenemedi.

Bazen bir şarkı çalıyor.

Bir kelime duyuyorum.

Bir koku geçiyor yanımdan.

Ve ansızın
gözlerim doluyor.

Kimse anlamıyor.

“Ne oldu?” diyorlar.

Ne diyeyim?

Bir zamanlar dünyam olan insan
şimdi gözyaşlarımın sebebi oldu
mu diyeyim?

Diyemiyorum.

Başımı eğiyorum.

“Bir şey yok,” diyorum.

Oysa çok şey var.

İçimde
senin adını taşıyan
koca bir mezarlık var.

Her hatıranın
ayrı bir taşı.

Her gecenin
ayrı bir ağıdı.

Ben oraya
her gece sessizce gidiyorum.

Kimse görmeden.

Kimse bilmeden.

Ve her dönüşümde
biraz daha eksiliyorum.

Sen benim
gözyaşlarımın sebebisin.

Ama artık
gözyaşlarımı sana harcamak istemiyorum.

Bir gün
bu gözler seni aramadan bakacak hayata.

Bir gün
adın geçince
içimde hiçbir kapı açılmayacak.

Bir gün
seni hatırlamak
canımı yakmayacak.

Ama bugün değil.

Bugün hâlâ
gecenin ortasında
gözlerim tavana dikili.

Ve ben
kendime bile itiraf edemediğim
bir gerçekle savaşıyorum:

Sen gittin…
ama gözyaşlarım
hâlâ seni uğurlayamadı.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ