gölgelerimiz çekilmiş tenimizden
görünmüyor...
büyük bir devlet dairesinde unutulmuş gibiyiz,
ışığımız mı bitti aslanım,
yoksa biz mi fazlayız bu şerefsiz dünyaya?
bilinmiyor.
karanlık geçiyor günler, geceler
hadi bir sigara yak da yüzün aydınlansın.
ya çıkın o eski tavan aralarından,
bulun o göçebe ışığı.
ya da doğrudan siz ışık olun,
mavi bir adam gibi,
iliklerine kadar bir kadın gibi.
kaybolmasın gölgeler,
aypıttır.
Kayıt Tarihi : 20.06.2026 14:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!