Görünmeyen Yanım Şiiri - Yücel Özkü

GÖRÜNMEYEN YANIM
Meğer insan içinde saklarmış derdini,
Gülüşüne sarıp susarmış sesini.
Kimseler bilmezmiş yüreğindekini,
Geceye bırakırmış hüznünü.

Herkes gülüşe bakıp geçermiş,
Bir tebessüm saklarmış acısını.
İnsan sustukça büyürmüş derdi,
Gece dinlermiş söyleyemediğini.

Bir bakış yeter anlatmaya,
Bir söz yetmez gönülde kalana.
İnsan susar, içine gömer sesini,
Gölgesinde ararmış kayıp izini.

Meğer bazı yaralar görünmezmiş,
Gönülde büyür, kimseler bilmezmiş.
İnsan en çok anlaşılmak istermiş;
Baktığı yerde kendini bulamayınca
Sessizce eksilirmiş...

YÜCEL ÖZKÜ
16 Ağustos 2026/11:34