Görsen Beni Şiiri - Sempatiksair Emrah

Görsen beni ölüm'e açan sabah yellerinde,
Karanlık bir gecenin umut dolu ışığında...
Bir kırık yıldız gibi düşerim semalara,
Adını fısıldayan rüzgârların kucağında.
Görsen beni, suskun dağların yamacında,
Yarım kalmış duaların mahzun durağında.
Ne giden geri gelir, ne kalan teselli olur,
Bir hasret türküsüyüm zamanın kıyısında.
Görsen beni, gözlerimde bin mevsim ağlar,
Bir ömürlük özlemler geceye yaslanırlar.
Kalbimde küllenmeyen bir sevda ateşi var,
Adın geçince içimde bütün yaralar kanar.
Görsen beni, bir dervişin kırık nefesinde,
Sabırla yoğrulmuş eski bir hikâyede.
Ne dünyaya sığarım ne de yalnızlığa,
Seni arar dururum kaderin her hecesinde.
Görsen beni;
Belki bir dua olurdum dudaklarının ucunda,
Belki bir gözyaşı düşerdim kirpiğinin sonuna.
Ama sen görmezsin diye saklarım kendimi,
Ölüm'e açan sabah yellerinde,
Karanlık bir gecenin umut dolu ışığında... 🥀