Geçmişin Tozlu Rafı Şiiri - Kasım Kobakçı

Geçmişin tozlu rafında, yalan söylemez ki tarih,
Sorsan o koca yıllara, inan söylemez ki tarih,
Şakası yoktur zamanın, aman söylemez ki tarih,
Kim kardeş kimmiş yabancı, yazar hepsini bir yana,
Bırakmaz hiçbir hesabı, kalmaz o koca divana.
*
Eski defterleri açıp, okusan güler geçersin,
Gerçeği efsane sanıp, masaldan hisse biçersin,
Doğrunun peşine düşüp, yalanı kendin seçersin,
Dost ile düşman bir olmaz, aynada yüzler değişir,
Gün gelir devran dönünce, yollar mutlaka kesişir.
*
Kardeşlik ninnisi çalar, ninniler dinler asırlar,
Toprağın kalbine sığmaz, gizlenmez öylece sırlar,
Dostları bir araya kor, usulca toplanır kırlar,
Tarihin cilvesi budur, unutmaz kimse adını,
Atılan her bir adımda, bırakır kendi tadını.
*
Maskeler düşer yüzlerden, gerçeği saklayamazsın,
Yıllar geçer de üstünden, kirleri aklayamazsın,
Çürümüş eski tahtayı, cila çek paklayamazsın,
Oynanan oyunlar biter, sahne kapanır usulca,
Kalır geriye sedalar, rüzgara kapılır bolca.
*
İnsanlık koca bir ağaç, kökleri derine iner,
Yapraklar dökülse bile, baharda neşeyle döner,
Kötülük rüzgarı esse, elbet bir kuytuda söner,
Kimse kimseden üstün mü, toprağın altında eşit,
Hayat dediğin bir pazar, bulunur her türlü çeşit.
*
Birlik olmak varken niye, bölünmüş parça parçayız,
Aynı denizin suyunda, damlayız bil ki damlayız,
Bir araya gelmeyince, bil ki hep biraz yastayız,
Ayrılık zehrini içmek, kime ne fayda getirmiş,
Tarih sayfasına bir sor, kaç koca ömrü bitirmiş.
*
Sevgiyle kurulan köprü, yüzyıllar geçse yıkılmaz,
Gönülden gönüle giden, o yollar asla sıkılmaz,
Kardeşin uzattığı el, tutulur geri bakılmaz,
Biz bize yeteriz elbet, dirlik içinde gülersek,
Silinir bütün acılar, yaşları baştan silersek.
*
Nifak tohumu ekenler, biçer mi hiç güzellikler,
Kara bulutlar dağılır, gidince o kötülükler,
Geride sadece kalır, kalpteki saf incelikler,
Aydınlık sabaha çıkar, gecenin en kör zamanı,
Tarihe sorarsan söyler, kalmaz kimsenin yalanı.
*
Dağlar kadar kibrin olsa, rüzgarda toz olur gider,
Bir küçük tebessüm ama, ruhlarda hep bayram eder,
Acılar paylaşıldıkça, yürekten sessizce biter,
Destanlar yazar da kalem, birliği över satırlar,
Doğruyu söyler daima, yalanı siler asırlar.
*
Kalem tutan eller ile, yazılır hep geleceğin,
Ne eksilir ne çoğalır, sendedir kendi gerçeğin,
Bahçene iyi bakarsan, açar elbet o çiçeğin,
Ayrım yapmak kolay ama, zor olan sevmek insanı,
Bütün yollar ona çıkar, dinle bu eski destanı.
*
Barışın şerefine kalk, kadeh değil gönül olsun,
Boş ver sen eski kavgayı, içi muhabbetle dolsun,
Ayrılık ekenin elbet, tarlası sararıp solsun,
Zaman silgisi elinde, siler koca yanlışları,
Unutma ki tarih kınar hep, haksızca yarışları.
*
Son sözü yine o söyler, yalan söylemez ki tarih,
Gönülleri fethedenin, kalbini kırmaz ki tarih,
Güzelliği alır başa, canını sıkmaz ki tarih,
Söz biter şiir tükenir, sevgi kalır hep geriye,
Tarihin sana mesajı, en nadide bir hediye.