Er Râfi Tecellî-i Râfi Şiiri - Afşin Dualı

Ey dilediğini yücelten, kalpleri arşa çıkaran Râfi,
Zelil olanı aziz kılan, mülkünde dereceler veren Râfi!
Sen istersen kulun yükselir, yıldızlara değer başı,
Senin lütfunla diner, mahzun gönlün kanlı gözyaşı.
​
Yâ Râfi! "Allah!" Yâ Râfi! "Hû!"
Sensin rızka kefil olup, kulunu izzetle şereflendiren,
En aşağıdan alıp, en yüksek makama erdiren.

Râfi-ud Derecât’sın, rızkımızda Sensin yüce,
Senin nurunla aydınlanır, zifiri karanlık her bir gece.
İzzeti Senin kapında bulan, asla geri düşmez yere,
Râfi isminle bizi, yükselt o mukaddes şehre.
​
Sen yükseltirsen kim indirir? Sen tutarsan kim düşürür?
Senin kefilliğin ruhu, en yüksek ufkunda yürütür.
Rızkımızı aziz eyle, gönlümüzü yüce tut her an,
Sana yükselen kalplerde, kalmaz ne hüzün ne de duman.
​
Yücelten Sensin...
Aziz kılan Sensin...
Bizi katındaki yüksek derecelerle rızıklandır Yâ Râfi...

Ya Râfi... Ya Râfi... Allah...