Geçiş Yankısı Şiiri - Can Ahmet Doğrul

uzağız birbirimizden
farklılaştı yaşamlığımız
memnunluğumuzla kapattık boşlukları
anlamaları yutuyoruz bir olunçla
ikimiz de katılaştık
bugünden yarına
kuru öğürtüler gitti yüreğimizden
bir zamanlar içimiz filizlenmişlikler birikimiyken
duygu balçıklığına saplandık
gecikleşti yardımlığımız
zamanla birbirimizden aklandık
yanaklarımızdan dökülen yaşlar
hafif çınlayan bir dinginlik artık
keskin bir bitim iletişimsizlik
kendimizi üzüntülere bisbilerek attık
bu ayrılık kendimizliğe derinden bitişiklik
sarstık belirsizliği
yakınız kendimizliğe
açıldı yaşamlığımız
gittikçe yerleştik neşeliğimize
gözlerimizin ışıltısı gelse de geri
ellerimizin durakları gergindi
düşünceler paslaşmasında
ihtimaller kabuğu yaralı bir yankıda tedirgindi