Bir Yığın Ses Şiiri - Can Ahmet Doğrul

sabahın telaşesindeki huzur
akşamın çöküntüsünde koyu hırçın hengâme
günaşırı şehirde insan sallanışları
birbir gelmekte üzerime
farkındalık saplanışları

mevsimlerde olup bitenler
birikilmişlik yıllık ile
ardındaki değişimler
yüktür içimde
bilmişliğin unutuluşluğu vardır
toplanıp kurur içimde

kaç karınca gezinmiştir toplam bu topraklarda
kuşlar nereye gitmektedir
kaç ev sahipliği yapmıştır gökyüzü bu kanatlara
ne kadar kedi beni görmüştür
bilirim
kaç yaprak düşmüştür bu etrafa
kaç kışı görmüştür bu yerler
hepsi bana adım adım çarpar
bende bir kıpırdanma olur
kanat ve adım sayıları
bakışlarının hizaları
hepsi gelip beni bulur
bende bir sıkışganlık olur

kaç örümcek geçmiştir
yuvaları nerededir
ağları kimleri bulur
bilmekteyimdir
bu trafik nedendir
kaç kaza olmuştur bu yollarda
hepsi birer birer beynimde tekrarlanmaktadır
ne kadar hayal ölmüştür
mezarlıklardan neler yükselir
ne kadar söylenmeyen cümleler vardır
hangi feryat ve fısıltılar demetlenir
sezmekteyimdir
nedir pişmanlıklar
gözler neleri devirir
eller neleri yutkunur
muhabbetlerdeki dağılanlar hangi tutkudur
bilirim
anlarım uzak ve yakınlardan
ortalardan toplanır zaman
nerede ne konuşulmaktadır
hepsi gelip bana misafir olur
hangi insanlar birbirini sessizce tanır
gözler ne zaman kenetleşir
suskunluklar neyi çırpmaktadır
izleri gelir bende derinleşir
hangi saatlerde hangi yemekler pişmektedir
nerelerde hangi koku vardır
baharatlar üzerime gelip örtü olur
bütün tatlar benimle buluşur
bende bitmek bilmeyen bir yankı oluşur

tırtıklı günlerin uğultularıdır bunlar
kendimde bir ağırlaşma duyulur